บทที่ 20 เสียขวัญไม่รู้กี่รอบ

“ข้าไม่แต่งให้ท่าน ท่านคิดมากเกินไปแล้ว ต่อให้ถูกผู้อื่นจับได้ ข้าก็ไม่แต่ง” นางเอ่ยเสียงลอดไรฟันออกมาอย่างไม่พอใจ

“เช่นนั้นหรือ...ซินซิน” เสียงของเขาดังขึ้นเรื่อยๆ มือทั้งสองข้างของนางยังถูกรวบเอาไว้ ไม่มีสิ่งใดจะปิดปากของเขาได้

“เบาเสียงลงเดี๋ยวนี้”

“เจ้าว่าเช่นใดนะ” ซูเหยี่ยนจื้อสุขใจไม่น้อยเมื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ