บทที่ 31 ตั้งแต่เมื่อใดที่เจ้าเปลี่ยนไป

พอซูเหยี่ยนจื้อรับคำอย่างว่าง่าย ฟางซินก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขาล้มตัวลงนอนข้างนาง ทั้งยังดึงนางเข้ามาสวมกอดเอาไว้

“ซินซิน สตรีที่ข้าพึงใจคือเจ้า ไม่ใช่คุณหนูหลี่”

“ห๊ะ ท่านป่วยหรือเปล่า” ฟางซินลืมไปเลยว่านางควรผลักเขาออก ได้แต่ตกตะลึงจนเงยหน้าขึ้นไปมองเขาให้เต็มตา

“หรือต้องให้ข้าพิสูจน์”

“ดะ เ...