บทที่ 37 เจ้าไม่รู้จริงหรือว่าแกล้งโง่กันแน่

รุ่งเช้า ซูเหยี่ยนจื้อรับมื้อเช้าพร้อมกับทุกคนก่อนที่จะออกไปจากจวน ฮูหยินผู้เฒ่ากับจินซื่อ เอ่ยเตือนเขาอยู่หลายประโยคก่อนจะปล่อยให้คนภายในจวนได้พูดคุยกับซูเหยี่ยนจื้อ

จินเฟิงจู ดวงตาทั้งสองข้างของนางเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาที่ใกล้จะไหลออกมา มองใบหน้าของซูเหยี่ยนจื้ออย่างปวดใจ นางเพิ่งจะได้ใกล้ชิดญาติผู้พี...