บทที่ 146 บุรุษผู้ไร้ยางอาย

เฟยห้าวอันหาได้ยินยอมรับฟังคำแก้ตัวอันชาญฉลาดเหล่านั้นของหญิงสาวไม่ อ๋องหนุ่มยกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะโน้มกายก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นของนางอย่างถือสิทธิ์ ลมหายใจรุ่มร้อนที่เป่ารดผิวเนียนทำเอาไหลเยี่ยนฟางขนลุกซู่ ร่างบางสั่นสะท้านยามริมฝีปากหยักร้อนกระซิบชิดใบหูด้วยน้ำเสียงแหบพร่าทว่าดุดัน

“ฟังขึ้น... ท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ