บทที่ 17 พวกท่านปิดบังข้า

“ถึงสหายของข้าจะไม่อยู่ในเรือนรับรอง แต่ในฐานะเจ้าบ้าน ข้าก็ควรไปดูท่านพี่ห้าวอันเสียหน่อย”

กล่าวจบเยว่ซูซินก็สะบัดแขนออกจากมือของเฟยห้าวซุน พร้อมกับหมุนตัวก้าวเท้าเดินไปทันที เจ้าของตำหนักบูรพาเอื้อมมือสุดความยาวแขนคว้าข้อมือของญาติผู้น้องเอาไว้อีกครั้ง

“ข้าว่าเจ้าปล่อยให้ห้าวอันพักผ่อนเถิด ส่วนเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ