บทที่ 19 รอเกี้ยวเจ้าสาว

“เจ้าอย่ามัวแต่หลบหน้าข้าเลย” เฟยห้าวอันที่แสดงออกไม่ค่อยเก่ง อีกทั้งยังมิเคยเอ่ยปลอบผู้ใดยามมีสติ ครั้นครานี้ไร้ซึ่งฤทธิ์ยาใด ๆ จึงทำให้อ๋องหนุ่มทำตัวไม่ถูก ยามที่ได้เห็นสตรีผู้หนึ่งต้องหลั่งน้ำตาจนสะอึกสะอื้นเพราะเขา

“เจ้ารีบแต่งตัวก่อนเถิด สหายของเจ้าใกล้มาถึงห้องนี้แล้ว” เฟยห้าวอันเอ่ยต่อเมื่อหญ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ