บทที่ 49 ทัณฑ์ร้ายจากพิษบุปผาคลั่ง

แววตาที่เคยนิ่งสงบดุจผิวน้ำ บัดนี้แดงก่ำวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะและราคะ ที่ตีรวนกันจนสติสัมปชัญญะจวนจะขาดสะบั้น ความรู้สึกภายในกายของเขาประหนึ่งถูกลาวาแผดเผา เส้นเลือดตามขมับและลำคอปูดโปนจนน่ากลัว ทุกคราที่ลมหายใจหอบกระชั้น มันกลับยิ่งโหมกระพือความต้องการอันดิบเถื่อนให้พลุ่งพล่านจนยากจะควบคุม

“ถงเอ๋อร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ