บทที่ 75 บุรุษผู้มิสนจารีต

ภายใต้อ้อมกอดที่รัดรึงจนลมหายใจติดขัด ไหลเยี่ยนฟางแกล้งขยับกายดิ้นรนตามมารยา ทว่าดวงตาเรียวงามกลับจดจ้องเสี้ยวหน้าคมสันของบุรุษ ที่ในยามนี้ดูร้อนรุ่มประหนึ่งถูกไฟเผา ซึ่งนั่นคือสิ่งที่นางปรารถนาจะเห็นมากที่สุด

‘ช่างน่าขันนัก! ในสมรภูมินองเลือดท่านอาจเป็นจอมทัพไร้พ่าย ทว่าในสมรภูมิแห่งอารมณ์ ท่านกลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ