บทที่ 54 โจรผู้โชคร้าย 23/1

ค่ำคืนดึกสงัดแสงจันทร์ทอแสงสาดส่องกระทบผิวน้ำที่ไหลผ่านเมืองหลวงอย่างไม่อาจหยุดนิ่ง เว่ยหรู่อี้ในชุดผ้าแพรสีม่วงครามปักลวดลายเมฆานั่งอย่างสง่า ใบหน้างามสงบนิ่งจนไม่อาจคาดเดาอารมณ์ได้ นิ้วเรียวงามเคาะลงตรงโต๊ะไม้ที่มีกระดาษแผ่นหนึ่งทาบทับอย่างเป็นจังหวะพลันนัยน์เนตรก็จ้องมองมายังกุนซือหนุ่มที่นั่งอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ