บทที่ 9 เธอสาวเธอสวยฉันจึงได้มอง (2) จบตอน

แต่จะไปนึกถึงแม่งทำไม นึกให้หงุดหงิดใจเปล่าๆ

ชายร่างใหญ่ทิ้งตัวลงข้างๆ ร่างเล็กที่หอบหายใจยั่วยวน อยากต่ออีกรอบนะแต่ร่างกายเธอคงบอบช้ำแทบตาย เพราะไม่เคยด้วยนี่สิ สามก๊กรวบเธอเข้ามากอดเอาไว้แน่น มือหนากุมฝ่ามือเล็กประสานมืออย่างนุ่มนวลราวกับต้องการปลอบประโลมเป่าความเมื่อยล้า

พิมแก้วนั้นสับสนเหลือเกิน...