บทที่ 269 จากนี้และตลอดไป

หานลั่วอี้ก้มลงอุ้มคนบนเตียงขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ คลุมขาด้วยผ้าผืนบาง สางผมให้แล้วใช้ปิ่นรวบผมครึ่งศีรษะขึ้นไปปักไว้

“ภรรยาเจ้ายังคงงดงามมาก” แม้เปลือกตาจะยังปิดสนิทมาตลอดสิบปีก็ตาม ถึงอย่างนั้นในสายตาเขาภรรยายังคงงดงามไม่เปลี่ยนแปลง

“เราออกไปด้านนอกกันเถิด” กล่าวจบชายหนุ่มก้าวมายืนด้านหลังเก้าอี...