บทที่ 72 หานลั่วซาน

“ท่านพี่...ละ...ลั่วซานขอโทษ”

เสียงเล็กติดสะอื้นกับใบหน้าน้อย ๆ ของเด็กชายที่ยืนขาสั่นแทบจะล้มลงไปได้ตลอดทำเอาเยว่ฉีตกใจ เด็กน้อยกำมือชิดหน้าอกท่าทางหวาดกลัว บนใบหน้ามีน้ำตาคลออยู่

ยังไม่ทันที่เด็กน้อยจะได้เอ่ยอันใดออกมาอีก แม้แต่เยว่ฉีก็ยังไม่ทันจะได้เคลื่อนไหว ก็มีลมสายหนึ่งพัดผ่านข้างกายพร้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ