บทที่ 73 ตอนที่ 49 เมืองหลวงลวงผู้คน/ตอนปลาย

ตอนที่ 49 เมืองหลวงลวงผู้คน/ตอนปลาย

“บ่าวมีนามว่า มุนอา เจ้าค่ะ มุนอาภาษาเกาลูน แปลว่างดงามเจ้าค่ะ” พูดจบก็เอียงคอยิ้มเขินอาย ดวงตานางแวววาวยิ่งกว่านางจิ้งจอกเสียอีก

จางจิ้งอีนั่งแผ่นหลังเหยียดตรง ส่งยิ้มจาง ๆ ทว่าในใจปวดร้าวยิ่งนัก ดูท่าจากการบิดเอวไม่หยุดนั้น เมื่อคืนสามีนางคงจะกลิ้งผ้าปูเตียงกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ