บทที่ 103 103

เย่วฉินนั่งลงข้างเตียง มองดูนางเคี้ยวผลไม้รสเปรี้ยวจี๊ดที่แค่เขาเห็นก็เข็ดฟันแทน ทว่าเมื่อเห็นรอยยิ้มของนาง หัวใจที่เคยตื่นตระหนกของเขาก็กลับมาสงบและอบอุ่นอีกครั้ง เขาเอื้อมมือไปเช็ดคราบน้ำตาที่ยังหลงเหลืออยู่บนแก้มของนางอย่างแผ่วเบา

"เปรี้ยวถึงใจท่านหรือไม่ พี่หญิง หากยังไม่พอ พรุ่งนี้ข้าจะให้ทหาร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ