บทที่ 13 13

ตะวันเริ่มคล้อยต่ำลง ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มอมเทา ความหนาวเย็นทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ เย่วฉินเริ่มนั่งไม่ติด เขากัดริมฝีปากจนห้อเลือด มือเล็กกำหมัดแน่น หากนางไม่กลับมาก่อนพระอาทิตย์ตกดิน เขาจะคลานฝ่าหิมะออกไปตามหานาง ต่อให้ต้องตายเขาก็จะไม่ยอมอยู่โดยไม่มีนาง!

แอ๊ด...

เสียงบานประตูไม้ผุพังถูกผลักเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ