บทที่ 37 37

พายุฝนด้านนอกเริ่มซาลง เหลือเพียงเสียงหยาดฝนตกกระทบหลังคาดังเปาะแปะ ภายในโรงหมอเงียบสงบ ผู้บาดเจ็บสลบไสลอยู่บนเตียงโดยมีพี่น้องเฝ้าเวรยามอยู่อย่างระแวดระวัง

ส่วนหลินชิงเย่วนั้นเหน็ดเหนื่อยจากการรักษา นางผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าและเอนกายลงพักผ่อนในห้องส่วนตัว ทว่าในขณะที่นางกำลังสะลึมสะลือ นิ้วมือเรียวยา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ