บทที่ 97 97

แสงแดดยามสายทอประกายอบอุ่น หลินชิงเย่วแต่งกายด้วยชุดกระโปรงผ้าไหมสีฟ้าอ่อน นั่งจิบชาสมุนไพรอยู่ริมหน้าต่างที่เปิดรับลมเย็น นางทอดสายตามองดูดอกท้อที่กำลังผลิบานในสวนบุปผชาติด้วยความรู้สึกที่เบาสบายและโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก

​บัดนี้ บัญชีแค้นทั้งหมดที่ฝังรากลึกอยู่ในจิตวิญญาณของเจ้าของร่างเดิม ได้ถูกชำร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ