บทที่ 1 บทนำ

บททำ

บริษัท เคเคซีคอนคอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) คุณไม้ หรือนายปวีร์ พันธนวงษ์กุล อายุ33ปี ประธานกรรมการบริษัทรับเหมาก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในประเทศพ่วงด้วยเจ้าของผับMONO Clubย่านกลางเมือง หล่อสูง185ผิวขาวหน้าคมจมูกเป็นสันปากจับรูปราวกับพระเอกซีรีย์จีนก็ไม่ปานแต่บุคลิกนิ่งเย็นชาเด็ดขาดไม่มีความเมตตาใดๆ ถ้างานผิดพลาดเพราะสำหรับเขาไม่มีคำว่าพลาด สถานะโสด

เป็นลูกชายคนโตของนายปราบ พันธนวงษ์กุล (เสี่ยปราม) อายุ 62 ปีที่ยังดูหนุ่มราวกับคนอายุ40ต้นๆ และนางมานิษา พันธนวงษ์กุล (คุณหญิงมาร์) อายุ 55 ปี ที่ยังสวยสาวจนเสี่ยปราบผู้เป็นพ่อไม่หนีห่างกาย มีน้องสาว1คนนางสาวปาริกา พันธนวงษ์กุล (น้องปลามมี่) อายุ25ปีหัวแก้วหัวแหวนของครอบครัวที่ดำรง

ตำแหน่งรองประธานบริษัทบริหารรวมกับพี่ชายเป็นสาวน้อยน่ารักตาโตจมูกเป็นสันส่วนสูง157น้ำหนัก45ตัวเล็กน่าถะนุถนอมแต่ถึงเขาจะโสดเรื่องบนเตียงก็มีบ้างตามประสาผู้ชายเวลาอยากปลดปล่อยจะมีผู้ช่วยเจษคอยจัดหาให้เป็นครั้งคราวมีทั้งนางเอกนางร้ายนางแบบแล้วแต่เขาจะพอใจแต่สุดท้ายการต้องไม่มีการผูกหมัดจ่ายจบทั้งยังเป็นที่หมายปองของสาวทั่วประเทศจนปัจจุบันก็ยังไม่มีใครที่จะสามารถพิชิตใจของผู้ชายอย่างประธานไม้ได้เลย

นิดา นางสาวชญาภรณ์ สนธิวาส อายุ28ปี ผู้จัดการฝ่ายบัญชีบริษัท ซีเมนซ์ จำกัด สาวสวยหุ่นดี สูง 170 น้ำหนัก45ตาโตผิวขาวโอโม่จมูกเป็นสันหน้ารูปไข่ อก 36เอว25สะโพก34เป็นสาวต่างจังหวัดทางภาคอีสานที่เข้ามาอยู่กับพี่สาวลูกพี่ลูกน้องในเมืองหลวงตั้งแต่เรียนจบก็ได้เข้าทำงานที่บริษัทซีเมนซ์จำกัดเริ่มจากการเป็นพนักงานบัญชีพัฒนาความสามารถได้เลื่อนขั้นเป็นผู้จัดการบัญชีในเวลา5ปีโดยนิดาอยู่ใต้การบริหารงานของนายสุวัฒน์พิชิตชัยมนตรี (ประธานวัฒน์) ประธานบริษัทอายุ56ปี ทุกคนในบริษัทต่างให้ความเคราพนิดาเพราะเป็นคนเก่งยิ้มสวยร่าเริงใจดีลูกน้องต่างรักนิดาแต่สาวสวยที่ใครๆ ก็มองว่าเธอน่าจะมีหวานใจแล้วแต่ที่จริงแล้วโสดสนิทนิดาเคยมีแฟนมาแล้วคบกันตั้งแต่เรียนอยู่ปี2เป็นรุ่นที่ต่างคณะชื่อต้นเรียนสถาปัตย์ปี3นิดาและต้นถือว่าเป็นคู่รักที่น่าอิจฉากับความหวานของทั้งคู่แต่ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่ต้นได้ออกไปฝึกงานทำให้เกิดความห่างเวลาไม่ตรงกันทั้งต้นเป็นชายหนุ่มที่ถือว่าหน้าดีหล่อหน้าตี๋ลูกเจ้าของร้านทองความห่างความถูกเอาใจเรื่องบนเตียงที่ถึงใจที่ต้นไม่เคยได้รับจากนิดาทำให้เกิดช่องว่างให้มีผู้หญิงอีกคนเข้ามาได้โดยง่ายทำให้ต้นเริ่มตีตัวออกห่างจากนิดาเรื่อยๆ จนในที่สุดต้นเลือกที่จะตัดความสัมพันธ์และบอกเลิกนิดาจบความรัก2ปีของทั้งสองจบลงแต่ด้วยเรื่องความรักคนที่รักทุ่มเทซื่อสัตย์มากกว่าคนนั้นคือคนที่เจ็บปวดมากที่สุดเพราะแบบนิดาถึงเลือกที่จะครองโสดหาเงินอย่างเดียวไม่เปิดใจให้กลับความรักอีกเลย

เวลา 21.30 น. MONO Club

“ยัยนิดา ยัยจา ทางนี้ ทางนี้”

“เจ้ๆๆๆ ผู้ดีมาก…สมกับราคาคุยมาก”

“บอกแล้ววววดีจริงค่าาาาา”

“มาเลยชนแก้ววว วันนี้ไม่เมาไม่เลิกไม่ได้เ..ยไม่กลับ”

“หมดแก้ว…...”

"สวัสดีครับผม เวย์ ครับ ขอชนแก้วด้วยได้ไหมครับ"

"นิดาค่ะ ส่วนนี้ จา เจ้ริต้า โอ๊ต ค่ะ"

"นิดามาเที่ยวบ่อยไหมครับ ไม่เคยเห็นหน้าเลย"

"อ่อ มาครั้งแรก"นิดาพร้อมยิ้มให้กับผู้มาใหม่

เวลาผ่านไปสักพักผู้ชายเข้ามาขอชนแก้วอยู่บ่อยครั้งจนทำให้ตอนนี้ทุกคนเริ่มเมาซึ่งทุกการกระทำอยู่ในสายตาของเจ้าของผับทั้งผู้ชายที่เข้ามาชนแก้วคุยกันแนบชิดจนทำให้เขาหงุดหงิดจนแทบจะเก็บอาการไม่อยู่อยากเดินเข้าไปลากตัวคนตัวเล็กออกมาความรู้สึกนี้ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไรเพราะเขายังไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

“เป็นบ้าอะไรว่ะไม้ทำไมเธอถึงมีอิทธิพลกับใจมึงขนาดนี้ ชอบหรอว่ะ” ความคิดที่ก้องอยู่ในหัวตลอดเวลา

ร่างบางก็แยกตัวเดินออกมาจากกลุ่มเพื่อนเดินด้วยท่าทีไม่ค่อยดีด้วยความเป็นห่วงขายาวรีบก้าวตามหญิงสาวไปให้ทันกลัวว่าจะเป็นอันตรายเพราะมองออกว่าน่าจะโดนอะไรที่ไม่ใช่การเมาเหล้าธรรมดา

“จา กูไปเข้าห้องน้ำนะมึงรู้สึกมึนๆ ว่ะ”

“ไหวไหมกูไปเป็นเพื่อนไหม”

“ไหว ไหว ไปคนเดียวได้”

"โอเค รีบมาน่ะมึง”

“อืม” หลังจากบอกเพื่อนนิดาก็เดินฝ่านักท่องราตรีออกมาต้องตกใจเหมือนเดินไปชนกับอกแกร่งเข้าอย่างจัง

โอ๊ย!

“ขะ...ขอโทษค่ะ” นิดาเดินมาเข้าห้องน้ำด้วยอาการร้อนวูบวาบในตัวเอง

“อ้าวคุณไม้ สวัสดีค่ะมาเที่ยวหรอค่ะ”

“ครับ

“นี้คุณเป็นอะไรหรือเปล่าเมาหรอ” ผมพูดกระซิบข้างหูทำให้สังเกตเห็นความผิดปกติของหญิงสาวทันทีเมื่อมีเหงื่อออกเต็มไปหมด

“เออ..ค..ค่ะนิดาเมานิดหน่อยค่ะแต่รู้สึกร้อนยังไงไม่รู้ค่ะเลยว่าจะมาล้างหน้าล้างตาสักหน่อยแล้วก็จะกลับนะคะ นิดาขอตัวนะคะ” สีหน้าของนิดาตอนนี้เหมือนกำลังพยายามสู้กับอะไรบางอย่างในตัวเหงื่อออกเยอะจนดูผิดสังเกต

หมับ!

“ตามผมมานี้” ผมดึงมือนิดาเอาไว้เพื่อพาไปเข้าห้องน้ำในห้องทำงานของผมดูแล้วน่าจะโดนยาอะไรมาสักตัว

“เดี๋ยวคุณไม้จะพานิดาไปไหน นิดาร้อนจะไปเข้าห้องน้ำปล่อยสิค่ะนิดาจะไม่ไหวแล้วปล่อยก่อน ปล่อย” นิดาพยายามดิ้นและแกะมือออกจากมือหน้าที่ตอนนี้ทั้งลากทั้งจูง

“เดินตามมากำลังจะพาไปอยู่นี้ไง”

“เจษมึงเดินไปบอกเพื่อนของนิดาว่าเธอกลับแล้ว”

ผลัก!!

พอถึงหน้าห้องทำงานผมเลยสั่งให้ไอ้เจษไปจัดการเคลียร์กับกลุ่มเพื่อนของคนตัวเล็กเพราะคงไม่ปล่อยให้ลงไปข้างล่างอีกแน่นอน จะได้ไม่มีปัญหาตามมา

“รับทราบครับนาย เบาได้เบาครับ” เจษเอ่ยแซวผู้เป็นนายเพราะคิดว่านายคงถูกใจมากถึงกับเดินลงไปรับเอง

“เดี๋ยวมึงจะโดนไอ้เจษ” ผมพูดพร้อมส่งสายตาให้มันไป

พอถึงห้องทำงานของผมนิดาเรียบวิ่งเข้าห้องน้ำเปิดน้ำล้างหน้าทันแต่มันกลับไม่ช่วยอะไรเลยจนนิดาเดินเข้ามาหาผมพร้อมกับใช้มือลูบลำแขนและแผงอกแกร่งผมเบาเบายังไม่ทันที่จะได้ตั้งตัวริมฝีปากเล็กก็ประกบริมปากหนา

“อื้อ อื้อ คุณไม้ช่วยนิดาหน่อย มันร้อนมากเลย ไม่ไหวแล้ว” เสียงนิดาสั้นจนแทบจะฟังไม่รู้เรื่อง

“คุณตั้งสติใจเย็นๆ” ผมพยุงนิดาเดินไปเปิดฝักบัวเพื่อช่วยบรรเทาความร้อนในตัวได้แต่มันกับทำแย่กว่าเดิมเมื่อชุดที่เธอใส่ตอนนี้เห็นชัดทุกสัดส่วน ผมต้องขบกรามอดทนไว้แต่ทรมานฉิบหาย

“คุณอยู่นิ่งๆ ความอดทนผมมีขีดจำกัดนะไม่งั้นคุณจะเจ็บตัวเอานะ”

"อื้อ...ค..คุณไม้ช่วยนิดาด้วยเหมือนจะตายเลย ไม่ไหวแล้วคุณช่วยด้วย ช่วยนิดาทีนะ” นิดาทั้งพูดมือลูบตามอกแกร่งเสียงสั้นแทบฟังไม่รู้เรื่อง

“ฟังผมนะถ้าคุณให้ผมช่วย ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมคุณจะไม่มีสิทธิ์ก้าวออกไปชีวิตผมไปได้ถ้าผมไม่อนุญาต เข้าใจไหม” จะว่าผมเป็นคนฉวยโอกาสก็ได้แต่ผมถูกใจเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเพราะงั้นอะไรที่ผมเล็งไว้แล้วผมต้องได้ไม่ว่าจะต้องวิธีไหนก็ตาม

“อือ..นิ..นิดา ตกลงค่ะ ไม่ไหวร้อนจะตายอยู่แล้ว"

เรื่องราวที่เรียบง่ายผ่อนคลายไม่ดราม่าเยอะเน้นคลั่งรัก ความใส่ใจ ความสุขของครอบครัว ยื่นฐานความเป็นจริงแต่ละสังคม การเริ่มต้นชีวิตคู่

นิยายเรื่องนี้เป็นการเขียนและจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น ขอนักอ่านนิยายอ่านอย่างมีความสุขไปกับเนื้อเรื่องของเรา คอนเม้นกันเยอะให้กำลังใจกับนักเขียนมือใหม่ที่ตั้งใจเขียนใส่ใจทุกคำในการเขียน

ฝากติดตาม ติชม นักเขียนมือใหม่ จากผู้อ่านสู่การฝึกเขียนหาความรู้มาตลอด3ปี นานปากกา NUIRIN ด้วยนะคะ ผิดพลาดประการใครขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ ขอบพระคุณค่ะ