บทที่ 2 EP1 เจอกันครั้งแรก

@ในห้องทำงานประธาน เคเคซี

กริ้งๆๆๆ

“ว่างไงเจษ”

“สวัสดีครับท่านประธานผมได้รับแจ้งว่าหน้างานก่อสร้างคอนโดTJ มีปัญหาเรื่องคอนกรีตโครงสร้างครับทางวิศวะแจ้งว่าเหมือนปูนที่เราใช้ไม่ได้คุณภาพเบื้องต้นมีรอยแตกล่อน

บางจุดครับ”

“ทางซีเมนซ์ จัดการเรื่องนี้ยังไง”

“ตอนนี้ทางนั้นกำลังเร่งตรวจสอบครับ เราเลยแจ้งระงับงานไว้ก่อนแล้วครับ”

“ครับ คุณรู้ใช่ไหมว่าผมต้องการให้คุณทำอะไร “

“ครับ ท่านประธาน ผมจะให้คำตอบภายใน 2 ชั่วโมง ครับ”

ห้องประชุมใหญ่ บริษัท ซีเมนซ์ จำกัด 

ประธานวัฒน์

“ผมถามพวกคุณว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง ปูนที่เราส่งให้กับทาง เคเคซี คอนสตรัคชั่น หน้างาน ก่อสร้างคอนโดTJ ทำไมถึงเกิดปัญหา ตอบ!!!”

“ทางผู้จัดการโรงงานมีการเปลี่ยนที่จัดซื้อวัตถุดิบและมีการปรับสูตรการผลิต”

“แล้วตอนนี้ผู้จัดการโรงงานอยู่ไหน ทำไมไม่เห็นเข้าร่วมประชุม”

“คือ....ทางผู้จัดการโรงงานได้ยืนใบลาออกเมื่อเช้าและเก็บของออกไปแล้วค่ะท่านประธาน”

“ว่าไงนะ!!!!” ท่านประธานนั่งถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้าบวกกับอายุที่มากขึ้น ทำให้ในห้องเต็มไปด้วยความเงียบ

“นิดา!”

“ในฐานะที่คุณถือว่าเป็นคนที่ทำงานกับผมมานานคุณช่วยแก้ไขสถานการณ์นี้ให้ผมที ส่วนคุณเลขาชา โทรนัดประธานไม้ให้ผมทีขอเร็วที่สุด”

"รับทราบค่ะนิดาขอเสนอให้ทางหัวหน้าฝ่ายผลิตเคนเข้าไปหน้างานพร้อมกับนิดาและทางฝ่ายขายบิวจัดการติดต่อเสนอส่วนลดและบริการหลังการขายและเพิ่มระยะรับประกันงานให้ลูกค้าก่อนท่านประธานอนุมัติตามนี้

ไหมคะ”

“ตกลงตามนี้ เลิกประชุมได้” ทางด้านประธานไม้หลังจากที่รับสายจากผู้ช่วยเจษก็เซ็นเอกสารและเคลียร์งานให้เสร็จเพื่อจะได้ออกไปตรวจ

สอบงานเพิ่มเติมอีกเพราะเขาให้เจษไปจัดการในส่วนสัญญาการจ้างงานส่วนตัวเขาจะออกไปตรวจหน้างานด้วยตัวเองเนื่องจากเป็นโครงการใหญ่และเป็นงานของลูกค้ารายใหญ่ อย่าง เจ้าสัวธนา ที่เป็นเจ้าของหน้างานคอนโด TJ นี้

“สวัสดีค่ะ นิดา ผู้จัดการฝ่ายบัญชี มาจาก บริษัท ซีเมนซ์ จำกัด และ หัวหน้าฝ่ายผลิตเคนค่ะ นิดาขออยู่รวมการตรวจสอบคุณภาพงานที่มีปัญหาด้วยนะคะ”

“ครับ ผม ธีระ วิศวคุมงานครับ รอสักครู่นะครับทางผู้บริหารของเรากำลังเดินทางมาครับ”

“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”

“นิดา เอาน้ำไหมพี่ไปซื้อให้ ร้อนมากไม่ไหวเลย “

“ดีเหมือนกันค่ะพี่เคน รบกวนด้วยนะคะ” พร้อมยิ้มสวยให้กับหัวหน้าฝ่ายผลิต ระหว่างที่รอทางผู้บริหารเคเคซีมานิดาก็ใช้เวลาว่างในการเดินสำรวจงานเท่าที่ตัวเองรู้จนไปเจอเข้ากับคนงาน

ก่อสร้างทำให้เห็นคนงานกำลังคุยกันสนุกและพักเหนื่อยกันเธอจึงเดินเข้าไปเพื่อพูดเนื่องจากได้ยินเสียงคุยภาษี

อีสาน ประกอบด้วยที่อารมณ์คนที่จากบ้านมานาน

“สวัสดีจ้า ยายพากันเฮ็ดหยังหนอนิเป็นตาม่วนแท้จ้า” (สวัสดีค่ะยายทำอะไรกันอยู่ค่ะน่าสนุกจัง)

“นั่งเชาเมื่อยอีหล่ามาแต่ใส่มาแต่งตัวงามแท้หนอหล่า” (นั่งพักจ๊ะหนูแล้วนี้มาจากไหนแต่งตัวสวยจังเลย)

“มาตรวจงานจ้าแม่พากันอยู่จังหวัดได๋หนอจร้า” (มาตรวจงานค่ะแล้วอยู่จังหวัดอะไรบ้างค่ะ)

“หลายหม่องมาพ้อกันหล่า แนนกับชัยอยู่หนองคาย แม่อยู่อุดรหล่าอีหล่าคนไสหนอมางามแท้ล่ะแต่งตัวกะดี” (มาจากหลายที่เลยหนูแนนกับชัยมาจากหนองคายส่วนแม่อยู่อุดรค่ะหนู แล้วหนูมาจากที่ไหนแต่งตัวดีจัง) 

“หนูกะคนอุดรจ้าแม่ แต่มาเรียนมาเฮ็ดงานได้ 7-8 ปี ล่ะจ้า โดนๆ เทศกาลได้กลับบ้านเที่ยหนึ่งจ้า” (หนูก็คนอุดรค่ะแม่แต่เข้ามาเรียนที่นี้ได้ 7-8ปีแล้วค่ะ นานช่วงเทศกาลได้กลับบ้านทีค่ะ)

“บ้านเดียวตั่วนิอีหล่า นี้ล่ะเพิ่นว่าคนอุดรมีแต่ผู้งามๆๆ 5555” (คนบ้านเดียวกันเลยหนู นี้ล่ะเขาว่าคนอุดรมีแต่คนสวยๆๆ 5555)

ขนาดที่นิดากำลังสนุกเฮฮาอยู่นั้นหญิงสาวไม่รู้เลยว่าการกระทำทั้งหมดจะอยู่ในสายตาของสายตานิ่งเงียบที่ยากจะคาดเดาได้ ของใครบางคน

ด้านประธานไม้เมื่อออกจากบริษัทจึงใช้เวลาในช่วงที่อยู่ในท้องถนนพักสายตาไปในคราวเดียวกันประธานไม้ใช้เวลาร่วม1ชั่วโมงจนกระทั่งรถของประธานไม้มาจอดที่หน้าไซค์งานประธานไม้ลืมตาขึ้นช้าๆ เพื่อปรับสายตาแต่สายตาดันไปสะดุดเข้ากับร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่มีรูปร่างหน้าตาดีตาโตหุ่นดีแลดูสุขภาพดีผ่านการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอรอยยิ้มเวลาพูดคุยดูมีเสน่ห์เพลินตามองแล้วยิ้มตามประธานไม้ตกอยู่ในภวังค์นานสองนานจนคนขับรถได้เอ่ยเรียกประธานไม้ให้หลุดออกจากภวังค์ได้แต่คิดในใจอยากทำความรู้จักหรือพูดคุยสักครั้งก็คงดี

“ลุงสมหมายผมพร้อมแล้วไปกันเถอะ”

ประธานไม้เดินลงจากรถโดยมีลุงสมหมายเปิดประตูให้ทำให้วิศวกรต่างรีบวิ่งมาต้อนรับพร้อมยืนหมวดเซฟตี้ให้ผู้เป็นนาย

นิดาที่นั่งคุยเล่นกันกับหัวหน้าฝ่ายผลิตเคนและบรรดาคนงานได้ยินเสียงคุยกันว่าท่านประธานมาตรวจงานแล้วต้องตกใจรีบเรียกหัวหน้าฝ่ายผลิตเคนว่าเราต้องเรียบไปแล้วพร้อมกล่าวลาบรรดาพี่ๆ แม่ๆ ที่อยู่ตรงนั้น

“สวัสดีครับท่านประธาน”

“สวัสดีครับคุณธีระเป็นไงบ้างทำไมถึงได้เกิดปัญหาแบบนี้ขึ้นมาได้ผมขอแบบกระชับที่สุดนะ” ประธานไม้เอ่ยขึ้นพร้อมน้ำเสียที่บอกได้เลยว่าถ้ารายงานไม่ได้ไม่ดีโดนเด้งแน่นอน

“ครับท่านประธานวันนี้ทางบริษัทซีเมนซ์จำกัดได้ส่งผู้จัดการบัญชีหัวหน้าฝ่ายผลิตมาร่วมตรวจงานพร้อมรายงานแนวทางการแก้ไขปัญหาครับ” ธีระพูดพร้อมผายมื้อแนะนำบุคคลทั้งสองให้ท่านประธานไม้ทราบ

“สวัสดีค่ะประธานไม้ ดิฉันนิดาค่ะ ผู้จัดการฝ่ายบัญชี ส่วนคนนี้หัวหน้าฝ่ายผลิตเคนของ บริษัท ซีเมนซ์ จำกัดค่ะ” นิดาแนะนำตัวเองพร้อมยกมือไหว้อย่างน้อมนอมประธานไม้ก็รับไหว้จากนิดาแต่ข้างในใจรู้สึกใจสั้นดีใจแบบบอกไม่ถูก นิดา! หรอน่ารักดี

หลังจากแนะนำตัวเรียบร้อยเริ่มเดินตรวจงานในส่วนมีปัญหาที่ไม่ได้มาตรฐานพร้อมกับการอธิบายของวิศวกร แต่ด้วยความที่ตั้งใจมากเกินทำให้นิดาไม่ทันมองสิ่งกรีดขว้างที่อยู่ด้านหน้าทำให้นิดาสะดุดกับก้อนปูนนิดาทำทีจะล้มแต่ประธานไม้ดันเห็นเหตุการ์ณพอดีทำให้สามารถช่วยนิดาไม่ให้ล้มลงกับพื้นได้แต่นิดากับเซล้มหน้าไป

ติดกับหน้าอกของประธานไม้อย่างจังทั้งนิดาและประธานไม้สบตากันพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงพอๆ กันของทั้งสองคนแต่ทันทีที่นิดารู้สึกตัวรีบดันตัวเองออกจากอ้อมแขนแกร่งของอีกฝ่ายทันที

“ผมว่าวันนี้น่าจะสรุปได้แล้วนะครับว่าเกิดความผิดพลาดจากอะไรไม่ทราบว่าทางซีเมนซ์จะมีแนวทางแก้ไขปัญหานี้ยังไงครับผมขอแบบเข้าใจง่ายหวังว่าทางซีเมนซจะมืออาชีพมากพอในการแก้ไขปัญหานี้นะครับ”

“อันดับแรกนิดาต้องขอโทษในความผิดพลาดครั้งนี้ด้วยนะคะการแก้ปัญหาในครั้งคือนิดาจะให้รื้อในส่วนที่ปูนล่อนและเทใหม่โดยค่าใช้จ่ายในส่วนนี้จะเป็นความรับผิดชอบของทางซีเมนซ์ค่ะและจะมีการจัดทำใบเสนอราคา/สัญญาส่วนลดที่มากขึ้นพร้อมทั้งขยายระยะรับประกันงานเพิ่มจากเดิม6เดือนค่ะหวังว่าทางเคเคซีจะรับพิจารณานะคะ ขอบพระคุณค่ะ”

พูดจบนิดาถึงกับถอนหายใจออกยาวๆ จะสำเร็จหรือเปล่าเนี่ยอีตาประธานนี้ก็นิ่งๆๆ จนกลัวแล้วนะตอนเด็กแม่ไม่พาดูหนังตลกหรอว่ะ

“ครับยังไงรบกวนส่งข้อมูลต่างๆ ให้กับทางผู้ช่วยเจษและเลขาหนึ่งได้เลยครับ"หลังจากที่ประธานไม่ได้ฟังการอธิบายยิ่งทำให้เกิดความสนใจในตัวนิดาเพิ่มขึ้นมาอีก ดูแล้วไม่ธรรมดาเลยผู้หญิงคนนี้

“รับทราบค่ะ ทางนิดาจะเร่งดำเนินการให้โดยเร็วเลยนะคะ ขอบคุณท่านประธานไม้มากนะคะ ที่รับพิจารณาแนวทางนี้ “นิดาพูดพร้อมยกมือไหว้ประธานไม้

“งั้น คุณธีระดำเนินการต่อได้ครับ ผมขอตัวกลับก่อน”

“ครับท่านประธาน สวัสดีครับ” ธีระพูดพร้อมยกมือไหว้ เหมือนกันกับทางนิดาและเคนที่ก็ทำแบบนั้นเช่นกัน

หลังจากนั้นนิดาก็ขอตัวกลับและขอแยกกับทางเคนเพราะใกล้เวลาเลิกงานแล้วประจวบเหมาะที่หน้างานใกล้กับบ้านพี่สาวของนิดาเลยจะแวะเข้าไปพี่สาวและหลานที่บ้าน

“คุณเคนค่ะ นิดาขอแยกตรงนี้เลยนะคะ พอดีจะแวะไปหาหลานๆ พอดีมาใกล้แล้ว”

“โอเค..นิดาให้พี่ไปส่งไหมจะได้ไม่ลำบากรอรถ”

“อืม งั้นส่งนิดาถนนใหญ่พอเดี๋ยวคุณเคนจะถึงบริษัทค่ำ “

“โอเค เอาแบบนั้นก็ได้ครับ”