บทที่ 101 ธนพล เอาฉันเป็นเธอ

เมื่อพูดจบ เขาก็หัวเราะในลำคอเสียงต่ำ ฟังดูน่าขนลุกและเยือกเย็นจับขั้วหัวใจ

ธนพลกดปุ่มหยุดบันทึก

ไฟล์วิดีโอถูกจัดเก็บไว้อย่างปลอดภัย

เขาไม่ปรายตามองชาลิณีที่นอนอยู่บนเตียงอีกแม้แต่แวบเดียว ใบหน้าหล่อเหลากลับมาเรียบเฉยไร้อารมณ์ดังเดิม

ประตูห้องถูกดึงปิดลงเบาๆ

ค่ำคืนนี้... ยังอีกยาวไกล

เส้นใยหยาบหนาขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ