บทที่ 118 อย่าให้เธอตาย

ดวงตาของชาลิณีเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนก

เทมป์เหรอ?

นี่มันของแม่ต่างหาก...

เธอพยายามจะอธิบาย แต่พิษไข้ที่รุมเร้าทำให้ลำคอตีบตันจนเปล่งเสียงไม่ออก ได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างน่าเวทนา น้ำตาไหลพรากออกมาอย่างสุดกลั้น

แต่ในสายตาของธนพล น้ำตาเหล่านั้นคือหลักฐานว่าเธอกำลังอาลัยอาวรณ์ชายอื่น

มันคือความใจสลายเมื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ