บทที่ 133 ไม่ใช่ต้องการช่วยเขาหรือ?

ธนพลโน้มตัวลงต่ำ ใบหน้าคมคายเคลื่อนเข้าไปใกล้หญิงสาวที่นอนหลับสนิท

ลมหายใจของเธอสม่ำเสมอ แต่หัวคิ้วกลับขมวดมุ่นราวกับว่าแม้แต่ในห้วงนิทรา ความทุกข์ระทมก็ยังตามไปหลอกหลอนไม่จางหาย

ชายหนุ่มยื่นมือออกไป ปลายนิ้วสัมผัสแผ่วเบาที่หว่างคิ้ว หวังจะช่วยคลายปมความกังวลนั้นให้จางหายไป

นิ้วเรียวยาวไล้ไปตามโครงค...