บทที่ 164 เราหย่ากันแล้ว

ธนพลทอดมองใบหน้าซีดเซียวของเธอ หัวใจของเขาคล้ายถูกมือที่มองไม่เห็นบีบรัดอย่างแรงจนเจ็บปวดและแทบขาดใจ

เขารู้ดีว่าเวลานี้ไม่เหมาะที่จะพูดเรื่องใดๆ

แต่เขาก็ไม่อาจห้ามความรู้สึกได้

เขาไม่อยากจะนึกเลยว่า หากเขามาถึงช้ากว่านี้เพียงก้าวเดียว จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

"ชาลิณี" เขาอดไม่ได้ที่จะเอื้อมไปกุมมือข้างที่...