บทที่ 26 อย่าเสียแรงเปล่า

เสียงพึมพำที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากของเธอเป็นเพียงถ้อยคำที่จับใจความไม่ได้ มีเพียงเสียงสะอื้นไห้ที่ขาดห้วงดังออกมาจากลำคอที่แห้งผาก

ร่างบอบบางกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ความพะอืดพะอมทำให้ภายในท้องปั่นป่วนราวกับพายุหมุน เธอตะแคงหน้าอาเจียนเอาน้ำย่อยรสขมปร่าออกมาจนแสบจมูกไปหมด

เธอกำลัง... จะตาย

ทันใดนั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ