บทที่ 44 ประกาศอธิปไตย

ชาลิณียังข่มตาหลับไม่ลง

ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ร่างกายของเธอขดตัวเข้าหากันเล็กน้อยราวกับลูกนกที่หนาวเหน็บ

นับตั้งแต่ข้อความนั้นถูกส่งออกไป จังหวะหัวใจของเธอก็ไม่เคยกลับมาเต้นเป็นปกติได้อีกเลย เธอไม่อาจล่วงรู้ได้ว่าแผนการที่วางไว้จะสัมฤทธิ์ผลหรือไม่ สิ่งเดียวที่เธอรู้แน่ชัดคือ เธอจำต้องก้าวเดินหมากตานี้

...