บทที่ 49 สนุกไหม... ชาลิณี?

หญิงสาวกางร่มเดินทอดน่องอย่างเลื่อนลอยไปตามทางเดินปูหินที่เปียกชื้นจากน้ำฝน

แอ่งน้ำขังบนพื้นสะท้อนแสงนวลตาจากโคมไฟหน้าร้านค้าที่ตั้งเรียงราย แสงนั้นส่องกระทบกับหยาดฝนที่โปรยปรายลงมา ก่อนจะถูกรองเท้าของเธอเหยียบย่ำจนภาพสะท้อนนั้นแตกกระจาย แล้วกลับมารวมตัวกันใหม่อีกครั้งอย่างเงียบงัน

กลิ่นไอฝนปะปนกับก...