บทที่ 63 ตายแล้วก็หลุดพ้น

ร่างของชาลิณีเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มหน้าผากในชั่วพริบตา

ความเจ็บปวดระลอกนี้ถาโถมเข้ามาอย่างรวดเร็วและรุนแรง แตกต่างจากความทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บครั้งไหนๆ ที่เธอเคยเผชิญ

หญิงสาวรีบยกมือขึ้นกุมหน้าท้องโดยสัญชาตญาณ ปลายสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่แข็งเกร็งและบิดเบี้ยวจนน่ากลัว

"อึก....