บทที่ 2 ตอนที่ 1
พีชนั่งอึนไปสักพักหนึ่งก่อนจะขยับขาลงมาวางไว้ที่เดิม
"พาดบ่าคุณได้ก็แล้วกัน" พีชแสร้งยิ้มหวานออกมาทั้งที่พึ่งหน้าแตกไปเมื่อครู่
"...." หรือบางทีเขาควรจะเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ แต่จากที่นั่งกวาดสายตามองในร้านคนตรงหน้าเขาถือว่าตรงสเปคมากที่สุดแล้ว พีชแอบถอนลมหายใจเล็กน้อยก่อนจะฉีกยิ้มอีกครั้ง
"เราลองมาแข่งดื่มกันคนละช็อตดีไหมครับ" พีชคว้าขวดเหล้าข้างโต๊ะมาวางไว้ตรงกลาง บนมุมปากสวยยกขึ้นเหมือนท้าทาย
"...."
"ผมล้อเล่นฮะๆ..นั่งดื่มก่อนสิครับ" พีชแสร้งยิ้มเพราะทำอย่างไรอีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะไม่เล่นด้วยเลย มีเพียงแค่ดื่มเหล้าที่เขารินให้เหมือนมีเรื่องภายในใจให้คิด พีชลอบสังเกตอาการอยู่ตลอดจนใบหน้าหล่อเหลาเริ่มขึ้นสีแดงจางๆเพราะดื่มมันเข้าไปมาก และดูทุกอย่างจะเข้าแผนพีชจึงค่อยๆพยุงร่างใหญ่ที่เริ่มมึนเมาขึ้นมา แม้จะหนักเพราะขนาดตัวต่างกันแต่ใช่ว่าเขาจะยอมแพ้ อุตส่าห์นั่งมอมเหล้าเป็นชั่วโมงจะล่าถอยก็ยังไงอยู่ พีชพาคนตัวใหญ่เข้าไปนั่งในรถของอะตอมเพราะเขาเองก็ได้รับกุญแจมาจากมันก่อนเข้าบาร์ พีชมองคนที่กำลังนอนหลับอยู่บนเบาะข้างคนขับก็อดจะยกยิ้มออกมาไม่ได้ หลังจากเชยชมในใจอยู่ครู่เดียวพีชก็อ้อมมาฝั่งคนขับแล้วขึ้นไปนั่งเคียงข้างชายหนุ่ม เขาสตาร์ทรถขับออกไปอย่างไม่รอช้า
รถเคลื่อนเข้าจอดหน้าโรงแรมที่ใกล้สุดของบาร์นั้น พีชหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คสิ่งที่ต้องทำในคืนนี้ แม้จะหมกมุ่นมากว่าหลายปีแต่เขาไม่เคยลองเลยสักครั้ง และนี่จะเป็นครั้งแรกของเขา ซึ่งหมายมั่นไว้ว่าจะทำให้เต็มที่เพื่อต่อยอดในอนาคต
"เดี๋ยวคอยดูจะคว้าฉายาน้องพีชร้อยท่ามาให้ได้เลย" พีชพึมพำกับตนเองขำๆ เผื่อมันอาจจะเป็นจุดขายของเขาก็ได้ใครจะไปรู้ พีชเดินเข้าไปจองห้องแล้วเรียกพนักงานมาช่วยพยุงเจ้าของร่างสูงแกร่งขึ้นไป
ตุบ...
"ขอบคุณครับ" พีชยิ้มขอบคุณพนักงานหนุ่มสองคนแล้วให้ทิปไปนิดหน่อย พีชมองร่างหนาที่นอนอยู่บนเตียงก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูอีกครั้ง ใบหน้าหวานมีความกังวลเล็กน้อยแต่ก็ปัดทิ้งไป พีชเดินมาคว้าผ้าขนหนูของโรงแรมก่อนจะเดินเข้าไปชำระร่างกายอีกรอบ
หลังจากอาบน้ำเสร็จพีชก็มายืนดูคนบนเตียงอีกครั้งทั้งที่อีกฝ่ายยังนอนอยู่ท่าเดิม เขาผ่อนลมหายใจแล้วเดินไปหาถุงยางที่ทางโรงแรมเตรียมเอาไว้ให้ พีชหยิบมันออกมาทั้งหมดเพราะเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายนั้นใส่ไซค์อะไร
"ต้องทำยังไงก่อนวะ" พีชพึมพำกับตนเองแล้วขยับขึ้นปลดกระดุมเสื้อผ้าของร่างหนาบนเตียง พอได้เห็นเรือนกายกำยำโผล่พ้นเสื้อก็ทำเอาพีชหัวใจเต้นแรงดังกลอง ริมฝีปากบางขบเม้มเข้าหากันเมื่อตนเองปลดกระดุมเสื้อได้เรียบร้อยหมดแล้ว
"อึก.." ไม่เสียใจที่อดทนรอ พีชลูบมือไปตามแผงอกหนาแค่นี้ก็ทำเอาเขาร้อนวูบวาบไปทั้งตัว มือเล็กเคลื่อนลงมาที่กางเกงเนื้อดีและกำลังจะปลดมันออก
หมับ! หากแต่กลับถูกรวบจับข้อมือเอาไว้โดยคนที่ลืมตาขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ พีชเบิกตาขึ้นอย่างตกใจ
"คิดจะทำอะไร" เสียงทุ้มเอ่ยถาม พีชเม้มริมฝีปากก่อนจะสลัดมือใหญ่ออกจากตนเองแล้วกดแขนของคนใต้ร่างกายเขาเอาไว้
"แล้วคิดว่าผมจะทำอะไรล่ะ...มาถึงขนาดนี้แล้ว" พีชยอมรับว่าตนเองแอบสั่นเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตื่นขึ้นมา ใบหน้าหวานทรุดลงทำท่าจะไซ้ซอกคออย่างพวกหนังที่เขาเคยดู แต่แล้วดวงตากลมราวลูกกวางก็ต้องเบิกกว้างอีกครั้งเมื่อจู่ๆพีชก็ถูกคนใต้ล่างพลิกขึ้นมาอยู่เหนือเขาแทน
"อ๊ะ.."
"อ่อนหัด..คิดว่ากำลังเล่นกับใครอยู่" ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นเพียงเด็กใจแตกที่ต้องการเรื่องอย่างว่า คนตัวสูงถอดเสื้อตนเองที่ปลดกระดุมเรียบร้อยแล้วออกไปใบหน้าคมสันลดลงมองเด็กแสบที่กำลังมีสายตาสั่นเครืออย่างปกปิดไม่มิด
"ในเมื่อเรียกร้องมากนักฉันจะสนองเอง" พีชชะงักไปครู่หนึ่งก่อนเสื้อผ้าของเขาจะถูกถอดออกไปบ้าง
"อ๊ะเดี๋ยว" พีชยกมือขึ้นห้ามยามที่อีกฝ่ายมายุ่งกับกางเกงของเขา แต่ใบหน้าหล่อเหลานั้นก็ลดลงมาใกล้จนพีชที่เคยเป็นฝ่ายบุกก่อนลมหายใจหยุดชะงัก
"คนที่อยากเล่นกับไฟต้องได้รับบทเรียน"
"อ๊ะ.." พีชสะดุ้งเฮือกเมื่อมืออันใหญ่ตะปบลงบนก้น
"ทีอย่างงี้ไม่เห็นเก่งเหมือนปาก" พีชสั่นไปทั้งตัวก่อนกางเกงของเขาจะถูกอีกคนดึงรั้งลงไปกองที่ข้อเท้า กว่าจะหายช็อกตอนนี้ร่างกายของพีชก็เปลือยเปล่าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ปลายจมูกโด่งลดลงคลอเคลียช่วงลำคอขาวทำเอาพีชสั่นไปทั้งร่างเพราะเขาไม่เคยมีประสบการณ์ตรงแบบนี้มาก่อน
"อื้อ.." พีชเผลอส่งเสียงร้องในลำคอเมื่อถูกฟันซี่คมขบกัดไหปลาร้า เรียวขาของเขาจะถูกจับแยกออกจากกันช้าๆพร้อมร่างที่หนากว่ามากแทรกเข้ามา พีชกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ มาถึงขนาดนี้แล้วคงไม่มีอะไรจะต้องกลัว มือหนาของชายหนุ่มลูบไล้ไปตามขาอ่อนขาวเนียน เขาเลียริมฝีปากตนเองไหนๆก็มีเด็กมายั่วขนาดนี้สนองกลับไปคงไม่เป็นอะไร เสี่ยหนุ่มก้มลงขบเม้มไปตามผิวเนื้อขาวแล้วเคลื่อนใบหน้ามาที่ยอดประทุมสีสวยราวลูกพีชเหมือนกับชื่อของคนใต้ร่างเขา
"อะ..อ๊า" เมื่อความอุ่นร้อนของริมฝีปากเข้าครอบครองยอดอกสีสวยก็ทำเอาพีชร้องเสียงหลงออกมากับสัมผัสแปลกใหม่ พีชดิ้นเร่าไปด้วยความเสียวมือก็ปัดไปมาไม่มีทิศทางจนชายหนุ่มต้องรวบเอาไว้ที่หัวเตียง
"อื้อ..คุณ"
"ถ้าจะคราง..ครางชื่อฉัน" เขาผละขึ้นมาเอ่ยบอกแล้วก้มลงช่วงชิมที่อีกข้างหนึ่งจนพีชสั่นระริกด้วยแรงอารมณ์ที่ปลุกปั่นขึ้นมามากกว่าเดิม เมื่อชายหนุ่มไล่สายตาคมดุมองเรือนร่างก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นปานสีขมพูระหว่างเอว
"ผมไม่รู้..อื้อ" พีชปิดเปลือกตาแน่นยามเรียวลิ้นหนาตวัดดูดดึงอย่างชำนาญ ใบหน้าน่ารักกำลังบิดเบี้ยวเพราะความเสียวซ่าน
"เสี่ย..เรียกฉันว่าเสี่ยใหญ่" พีชพยักหน้าก่อนที่ร่างแกร่งของอีกคนจะผละออก ใหญ่ปลดเปลื้องกางเกงของตนเองโดยสายตาก็มองเด็กอวดดีที่ใจกล้ามอมเหล้าเขาแล้วพาเข้าโรงแรมกำลังนอนตาปรือปรอยอยู่เหมือนหมดฤทธิ์
"คนเก่งตอนที่อยู่บาร์ไปไหนแล้ว" พีชกลืนน้ำลายลงคอเมื่อลดสายตาลงมองแท่งเนื้อของคนที่ได้ชื่อว่าเสี่ยใหญ่ ดวงตากลมสั่นระริกเหมือนกับว่าเขาจะกลัวขึ้นมาจริงๆแล้ว แกนกายที่เข้มกว่าผิวเนื้อนิดหน่อยกำลังผงาดโชว์ความเป็นชาย พีชเม้มริมฝีปากแน่น เขาหาเรื่องให้ตัวเองเสียแล้ว
"อื้ออ๊ะ..เดี๋ยว" พีชเบิกตาขึ้นอย่างตกใจเมื่อสัมผัสความเย็นถูกสอดใส่เข้ามาภายในแล้วกวาดต้อนแบ่งปันความฉ่ำลื่นมันไม่ต้องเดาเลยว่าคืออะไร เรียวนิ้วหนาทั้งสองของเสี่ยหนุ่มกำลังบุกรุกเข้ามาในร่างกายของเขา พีชยังไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายทาเจลไปบนนิ้วตอนไหน
"อ๊าาคุณตรงนั้น" ความเจ็บแม้มีเพียงน้อยนิดเพราะอารมณ์ของพีชกำลังพุ่งขึ้นสูง ยิ่งเห็นเรือนร่างกำยำของคนที่พึ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงวันทำให้พีชรู้สึกดวงตาตนเองจะพร่าเบลอ อุตส่าห์ตั้งมั่นไว้ว่าจะหาประสบการณ์ด้วยตนเองดันมาถูกจับกดเองเสียอย่างนั้น พีชกำลังอ้าปากพะงาบๆท่อนขาเรียวหยิกเกร็ง เสี่ยใหญ่ยกยิ้มมุมปากกดปลายนิ้วลงบนส่วนอ่อนไหวของอีกฝ่าย
"อ๊าา.." น้ำสีขาวขุ่นมากมายพวยพุ่งออกมาจากแกนกายอันน้อยจนคนที่กำลังเล่นกับร่างกายนี้ถึงกับขมวดคิ้วกับความอ่อนหัด
"แค่นี้ก็เสร็จแล้วหรือไง" พีชหอบหายใจรู้สึกหน้าแตกที่ตนเองกำลังถูกเยาะเย้ยโดยคนตรงหน้า
"ผมยังไม่หมดฤทธิ์หรอกนะ" พูดทั้งๆที่ใบหน้าเหนื่อยเกินทน ใหญ่ชักสนุกกับเด็กอวดดีคนนี้จริงๆแล้วสิ
"ถ้าอย่างนั้นก็ดี" ใหญ่เหลือบมองซองถุงยางมากมายหลายไซค์ที่วางอยู่บนเตียง ซึ่งเขาไม่ต้องเดาเลยว่ามันไม่มีขนาดของเขา เสี่ยหนุ่มจึงหยิบถุงยางที่มักพกติดตัวเอาไว้เสมอออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่กองอยู่ด้านข้าง พีชค่อยๆทอดสายตามองคนที่กำลังสวมใส่ถุงยาง เขาพรูลมหายใจออกมาพยายามไม่ให้ตนเองคิดมากกับแกนกายขนาดเขื่องนั่น แค่เห็นก็ทำเอาใจสั่นไปแล้ว
"อย่าเกร็ง" เสียงแหบพร่ากระซิบข้างใบหูทำเอาคนที่ไม่ทันได้ตั้งตัวสะดุ้งเฮือกก่อนจะรู้สึกถึงความอุ่นร้อนของแท่งเอ็นใหญ่ยาวสอดแทรกเข้ามา
"อ๊ะ..โอ๊ย"
"บอกอย่าเกร็ง"
"อ๊า..ไอ้เสี่ยอื้อ!" พีชใช้มือตนเองทุบลงบนแผ่นอกกว้างยามแกนกายสอดใส่เข้ามาภายใน เด็กน้อยวัยยี่สิบปีถูกเปิดซิงอย่างที่หวังแล้วแต่ทำไมครั้งแรกมันถึงเจ็บปวดมากขนาดนี้ พีชพยายามผ่อนลมหายใจทั้งที่เจ็บปวดจนร้าวไปทั้งร่าง ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงซ่าน ใหญ่กลืนน้ำลายลงคอลดสายตาลงมองแท่งเนื้อของตนเองที่เข้าไปมากกว่าครึ่งแล้ว เลือดสีสดค่อยๆไหลออกมาตามเรียวขาบ่งบอกว่าเด็กคนนี้ยังบริสุทธิ์ แต่คนที่ผ่านโลกมามากอย่างเขาไม่คิดจะสงสารอยู่แล้วนอกจากสอบสะโพกเข้าไปจนแก่นกายสามารถเข้าไปจนสุด
"โอ๊ยอึก!"
"อืม..." และเขาเองก็ไม่ไม่อาจห้ามเสียงแห่งความพอใจของตนเองได้เช่นกัน
"ค่อยๆนะผมเจ็บ" พีชหลับตาแน่นใช้มือบีบช่วงกล้ามแขนของอีกฝ่ายไว้ เสี่ยใหญ่ยกยิ้มเยาะก่อนจะกระแทกแกนกายเข้าไปหนึ่งครั้งจนพีชต้องเบิกตาขึ้นกว้างพร้อมร้องเสียงหลง
"อ๊า!!" พีชตาเหลือกยามสะโพกนั้นสอบเข้ามาเน้นๆอีกครั้ง
"...."
"ก็บอกค่อยๆไงไอ้เวรเอ้ย" พีชจิกเล็บลงบนแขนล่ำก่อนจะขนลุกเมื่อรู้ว่าตนเองเผลอพูดอะไรออกไป
"เมื่อกี๊ว่าไงนะ"
"วะ..ว่าให้ค่อยๆครับ..อึกผมจุกมากเลย" แถจนสีข้างถลอก
"เรียกร้องเองจะมาว่าฉันใจร้ายไม่ได้นะ" เสี่ยหนุ่มพูดจบก็ใช้มือตนเองรวบแขนของพีชให้อยู่เหนือหัวก่อนจะเริ่มสอบสะโพก เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นเรื่อยๆตามจังหวะเพราะเมื่อร่างกายของพีชปรับสภาพได้ใหญ่ก็จะไม่รอเวลาให้มันเสียเปล่า ร่างของพีชขยับโยกไปบนเตียงสมใจอยาก ความเจ็บที่มีก็เบาบางลงหลงเหลือแต่ความเสียวที่แทรกเข้ามาแทน ข้อมือเล็กที่ถูกรวบเอาไว้บนหัวเตียงก็จิกลงบนผ้าปูที่นอน ใบหน้าสวยงองุ้มด้วยความเสียวซ่านสุดแสนจะห้ามยาก ยามแกนกายของคนตรงหน้าผลุบเข้าออกในร่างกายก็ทำเอาพีชเผลอร้องครางเสียงหวาน ใหญ่กระทุ้งแกนกายเน้นจุดซ่านแต่ไม่เบาจังหวะลงทำเอาคนไร้ประสบการณ์รู้สึกดีจนแทบลอย
"อื้อ" พีชหลับตาแน่นเมื่อตนเองรู้สึกเสียวแล่นมาที่แกนกายก่อนเขาจะปลดปล่อยออกมารอบสองในทันที แต่เขารู้ว่ามันยังไม่จบง่ายๆ มือหนาบีบสะโพกที่กำลังกลืนกินแกนเนื้อของเขาอย่างตะกละตะกลามจนเป็นรอยมือ ใหญ่ครางในลำคอเสียงแผ่วเบาเพราะช่องทางอ่อนนุ่มกำลังตอดรัดเขาอย่างดี ใบหน้าคมคร้ามก้มลงดูดดึงผิวเนื้อขาวอย่างอดไม่ได้ซึ่งเขาเผลอสร้างรอยแดงจ้ำฝากเอาไว้บนเรือนร่างนี้
"อ่า.." ใหญ่เงยหน้าขึ้นรับความรู้สึกเสียวซ่านก่อนแกนกายภายในของเขาจะกระตุกรุนแรง สันกรามเป็นสันขบเข้าหากันแน่นก่อนจะปลดปล่อยเข้าไปในถุงยางอนามัยเต็มที่ เขากดแกนกายให้ลึกสุดโคนก่อนจะค่อยๆผละออก แต่คนที่ควรจะหมดฤทธิ์ดันผลักอกเขาจนใหญ่กลับมานอนหงายบแทน พีชยิ้มยั่วก่อนจะดึงถุงยางอันเก่าออกจากแกนกายของใหญ่แล้วนำอันใหม่มาใส่ให้แทน
"ผมยังไม่ยอมจบหรอกนะ" จะหาประสบการณ์ทั้งทีต้องเอาให้คุ้ม เขากดสะโพกที่ปรับสภาพได้แล้วลงบนแกนกายขนาดใหญ่ที่แม้ปลดลปล่อยไปรอบหนึ่งแล้วก็ยังแข็งขืนรอรับโพรงเนื้อนุ่มอยู่ พีชทั้งบดขยี้ทั้งควงเหมือนชำนาญมากทั้งๆที่คือครั้งแรก แม้จะสะเปะสะปะแต่ดันทำให้ใหญ่พึงพอใจไม่น้อยเลย
ค่ำคืนแห่งความยาวนานของคนแปลกหน้าทั้งสองคนยาวนานไปจนเกือบเช้า ซองถุงยางถูกฉีกทิ้งลงบนพื้นห้องนับไม่ถ้วน
"จับขาผม..อื้อเอาท่านี้" ใหญ่กระตุกยิ้มเมื่อเด็กตรงหน้าเรียกร้องให้ทำท่าต่างๆจนนับไม่ถ้วนเช่นกัน
"เอาท่าลิงอุ้มแตง..แบบนี้ครับ..อึก" พีชดวงตาพร่าเบลอแต่ไม่เคยยอมแพ้อยู่แล้ว
"หนุมานถวายแหวนเราทำไปรึยังครับ"
"นั่นมันท่าต่อสู้"
และคืนนั้นก็ลากยาวมาจนช่วงเช้าของวัน พีชทิ้งตัวนอนลงบนเตียงอย่างเหนื่อยหอบพอๆกับชายหนุ่มข้างกาย
ตกเย็น เสี่ยหนุ่มพลิกตัวหันมาก่อนวงแขนล่ำทำท่าจะคว้าโอบคนข้างกาย เขายอมรับเลยว่าเซ็กส์เมื่อคืนทำให้รู้สึกอิ่มเอมจนอยากให้เด็กพีชนั่นมาอยู่ในความดูแลของเขาหรือที่เรียกว่าเด็กเสี่ยนั่นเอง แต่ความว่างเปล่าทำเอาใหญ่ต้องขมวดคิ้วลืมตาตื่นขึ้นมาในทันที เสี่ยหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงพร้อมนวดขมับ ดวงตาคมดุมองไปรอบห้องอย่าพินิจพบว่าเสื้อผ้าและข้าวของต่างๆของเด็กคนนั้นถูกขนไปหมดแล้ว และใบหน้าหล่อเหลาก็ต้องถมึงทึงเมื่อเห็นเงินจำนวนหนึ่งพันห้าร้อยบาทวางเอาไว้บนหัวเตียง อีกฝ่ายทำเหมือนว่าเขาขายตัวให้แถมยังถูกราวเศษเงิน
"อย่าให้เจอตัวเชียว..น่าดูแน่" เขาสลัดผ้าห่มทิ้งอย่างหงุดหงิด
อิน้องหาเรื่องใส่ตัว เขาเน้ดแซ่บขนาดนั้นให้1500 ๕๕๕๕๕
กลัวนิยายเรื่องนี้ไม่ปังจังฮืออ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์หน่อยนะคะ ตอนนี้เรากดดันมาก
