บทที่ 9 กว่าจะรู้ตัวสิ่งนั้นก็หายไปแล้ว

อลิซกลับมาถึงห้องด้วยความเหนื่อยล้า เธอไม่คาดคิดว่าต้องมาโดนอะไรแบบนี้ มันช่างไม่ยุติธรรมเอาซะเลย

“เฮ้อ! เป็นแบบนี้อีกแล้ว”

ร่างเล็กบ่นออกมาเบาๆ เธอค่อนข้างคิดหนักเพราะต้องแก้ไขปัญหาหลายอย่างและต้องแก้ไปทีละขั้น

พอคิดได้แบบนั้นอลิซก็รีบโทรไปคุยกับแม่ บอกว่าเธอจะขอย้ายไปเรียนที่ใหม่ ซึ่งแม่ก็ไม่มี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ