บทที่ 23 หลานย่า

ตอน หลานย่า

“ฮึก...ฮือ” เป็นเสียงร้องไห้ของแก้วกานดาที่นั่งอยู่บนรถ เธอมาถึงหน้าร้านแล้วแต่ก็ยังไม่ได้ลงจากรถ เพราะน้ำตามันยังไหลออกมาไม่ขาดสาย ไม่ใช่แค่ภูตะวันหรอกที่เสียใจ เธอเองก็เสียใจและสงสารลูกชายมาก ถ้าเป็นไปได้เธอก็อยากให้ลูกมีคุณพ่อที่รักแกเหมือนกับเด็กคนอื่น  แต่พอนึกถึงความจริงมันก็ช่างเ...