บทที่ 18 แกงหอย

ตอนที่ 18 แกงหอย

น้ำตาเม็ดเบ้อเริ่มร่วงเปาะลงมา ผมนี่ยืนตัวชาเลยครับ ไอ้เด็กนี่มันมีก๊อกเปิดปิดต่อมน้ำตาได้หรือยังไงกันนะ ร้องไห้เก่งชิบหาย เอาวะก็ตั้งใจมาง้อนี่นะ ผมคงไม่มีแก่ใจจะทำอะไรถ้ายังสลัดเรื่องเมื่อเช้าออกจากหัวไม่ได้

“ยังเจ็บอยู่มั้ย” ผมยกมือข้างซ้ายนั้นขึ้นมาดูรอยแดงที่หายไปแล้ว

“เจ็บ”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ