บทที่ 66 แค่นี้แหละ

ตอนที่ 66 แค่นี้แหละ

น้องแทนยกกำปั้นทุบใส่แผงอกผม แต่คนตัวเล็กดูไร้เรี่ยวแรงเพราะมันแทบทำอะไรผมไม่ได้เลย ผมเชยคางเล็กนั้นขึ้นมาจูบซับเบา ๆ ลงบนกลีบริมฝีปากบาง ๆ นั้นอย่างแผ่วเบา

“กินยานะครับ พรุ่งนี้พี่จะอยู่ดูแลแทนทั้งวันเลยดีมั้ย” ผมเอียงหน้าหอมแก้มนั้นเบา คนตัวเล็กยิ้มให้ผมพร้อมกับพยักหน้าน้อย ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ