บทที่ 85 หวานล้ำ

ในช่วงเช้าที่สดใสที่สุดตั้งแต่ที่เธอจากเขามา สองร่างยังคงนอนกอดกันแน่น ไม่มีใครยอมลุกไปไหน ทั้งๆที่ทั้งคู่ก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมานานแล้ว จนสาวน้อยของเขาท้องร้องเสียงดัง เขาถึงรีบลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าให้เธอกิน พร้อมอุ่นนมแก้วโตมาบำรุงเธอด้วย

“ณิชา  เรากลับบ้านกันไหม พ่อแม่เป็นห่วงณิชามาก พี่ก็ใกล้ท...