บทที่ 33 หนี้เสน่หา

กลิ่นสารเคมีฉุนกึกพุ่งเข้าสู่โสตประสาทอย่างรุนแรง นิรนาทพยายามดิ้นรน ขัดขืนด้วยเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย แต่เพียงไม่กี่วินาที ร่างกายที่เคยตึงเครียดกลับอ่อนระทวยลง ภาพแมกไม้สีเขียวขจีและแสงแดดจ้าที่ส่องลอดกิ่งไม้เริ่มพร่าเลือนและหมุนคว้าง โลกทั้งใบของเธอดับวูบลงในอ้อมแขนของคนร้าย ทิ้งไว้เพียงความมืดมิดแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ