บทที่ 65 ที่พึ่งในวันอ่อนแอ

“ผมหวังว่าคุณคงไม่ได้แพ้กระเทียมเจียวเหมือนที่แพ้กุ้งหรอกนะ” เขาถามด้วยความเป็นห่วงจนคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน

“ไม่แพ้หรอกค่ะ มนตร์แค่ไม่ชอบกลิ่นมันเฉยๆ” เจตนิพัทธ์ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ก่อนจะเอ่ยอะไรบางอย่างออกมาเพื่อเตือนสติของเธอ

“ฟังผมนะมนตร์... อันที่จริงคุณไม่จำเป็นต้องยอมคนอื่นไปเสียทุกเรื่องหรอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ