บทที่ 99 ฟ้าหลังฝน

ท่ามกลางความโกลาหล เสียงเซ็งแซ่ของแขกเหรื่อ และแสงแฟลชที่สาดส่องรัวราวกับพายุ เจตนิพัทธ์ก้าวขึ้นมาบนเวทีด้วยท่วงท่าสง่างาม เขากอดรั้งร่างระหงของจิรพิมนตร์เข้ามาแนบกาย

ก่อนจะกวาดสายตามองไปทั่วห้องจัดเลี้ยง และหยิบไมค์มาประกาศกร้าวด้วยน้ำเสียงอันทรงพลังจนสะกดคนทั้งงานให้ตกอยู่ในความเงียบ

“ผมขอประกาศ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ