บทที่ 46 ถูกเล่นงานแล้ว

ทว่า... ท่ามกลางบรรยากาศที่ลุงใหญ่คิดว่าตัวเองกำลังถือไพ่เหนือกว่า เสียงหัวเราะใส ๆ ของฉันก็ดังแทรกขึ้นมา

"คิก..." ฉันยกมือขึ้นปิดปาก แสร้งทำเป็นกลั้นหัวเราะอย่างเสียมารยาท

"ขอโทษทีค่ะ พอดีฉันเป็นพวกกลั้นขำไม่ค่อยอยู่ เวลาเจอคนเขียนสคริปต์ละครน้ำเน่าได้แย่ขนาดนี้"

ฉันก้าวออกมาจากแผ่นหลังของกู้ฉือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ