บทที่ 55 บอสสายเปย์

ดวงตาคมกริบใต้เลนส์แว่นทอประกายขบขันปนเอ็นดูเมื่อเห็นฉันเบิกตากว้างจนแทบถลน ท่อนแขนแกร่งที่โอบรัดเอวฉันไว้ไม่ได้คลายออกแม้แต่น้อย หนำซ้ำเขายังจงใจเกยคางลงบนลาดไหล่ของฉันอย่างออดอ้อนผิดวิสัย ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอจนฉันขนลุกซู่ไปทั้งร่าง

'บ้าเอ๊ย หลินมู่มู่ ท่องไว้ว่านี่คือเจ้านายหน้าเลือด ไม่ใช่...