บทที่ 14 ตอนที่14. มีเรื่อง!!
เหมยลี่หน้านิ่งไปทันที สักพักเจ็ตก็ปล่อยข้อแขนที่จับขึง ตัวเล็กจะเดินเพื่อไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำแต่ถูกรั้งเอาไว้
"จะไปไหน" เจ็ตถาม
"ก็ไปถอดชุดนี้ออกไง สรุปเฮียจะเอาแบบไหนเนี่ย"
"ถอดเป็นหรือไง"
"ก็แค่ถอดออกมันยากตรงไหน"
"มานี่เดี๋ยวถอดให้"
"ไม่เอานะเฮีย ปล่อย!"
ตัวเล็กถูกจับให้หันหน้าไปชิดกำแพง สองมือถูกขนาบขึงเอาไว้เหมือนครั้งแรก แต่ตอนนี้เขายืนประกบอยู่ด้านหลัง ชุดน่ารักต้องปลดสายถึงจะถอดออกง่าย
แต่เหมือนทุกอย่างชะงักไป ตัวเล็กรู้สึกถึงแรงพ่นลมหายใจรดต้นคอ มือของเจ็ตเลื้อยลงมากลางหลัง แถมคล้ายจมูกโด่งกำลังหยอกล้อกับไหล่น้อย
อึกกกก~
เสียงกลืนน้ำลายเหมยลี่ดังเล็ดลอด เป็นอีกครั้งที่เธอได้ใกล้ชิดผู้ชายในระยะใกล้
สายของชุดถูกปลดออก แล้วเหมือนว่าเขากำลังทำบางอย่าง จมูกโด่งถูไถอยู่ด้านหลัง ตัวเล็กเม้มกัดฟันความรู้สึกซาบซ่านจึงทำตัวไม่ถูก
"ได้หรือยังเฮีย ม..มันนานไปแล้วนะ" คำย้ำสติทำให้เจ็ตผละปล่อย
"เออ ไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว"
"ทีหลังอย่ามาดูถูกหนู ชุดแบบไหนก็ใส่ได้ทั้งนั้นแหละ มีนมหรือไม่มีนมแล้วมันหนักหัวใคร"
"อย่ามาปากดียัยหมวยรีบไปเปลี่ยนชุด แล้วทีหลังอย่าใส่ชุดโป๊แบบนี้อีก เห็นแล้วมัน..ไม่สบายตา"
"ก็ควักลูกตาทิ้งซะสิ! คนบ้าาา"
เพียงแค่พูดหยอกเย้าแต่ทำให้เหมยลี่โกรธเคืองแต่นั่นเป็นจุดประสงค์ของเจ็ตที่ชอบแกล้งเป็นนิสัย
ร้านส้มตำครกแตก
เหมยลี่เดินลัดซอยมาร้านของจิม แต่เมื่อมาถึงแม่ก็ออกไปซื้อของเพิ่มเติม
"มึงรอก่อนอีเหมยแม่กูยังไม่กลับ" จิมนั่งสับมะละกอ "ถ้ามึงรีบกินมากก็ไปร้านอื่น"
"พูดจากับลูกค้าดีๆ หน่อย"
"มึงกล้าเรียกตัวเองว่าลูกค้า..มาแดกร้านกูต่อแล้วต่ออีก อย่าว่าแต่กำไรเลย ขาดทุนเพราะมึงคนเดียวเนี่ย"
"โอ๊ยยย นี่เพื่อนนะคะ งั้นกูตำเอง"
"กูเบื่อมึงจริงๆ" จิมพูดพลางจิกตาดัดจริตแต่ก็แค่หยอกเพื่อน
เหมยลี่ถืออุปกรณ์พลางลุกขึ้นยืน จับของยัดใส่ครกจากนั้นก็ถือสากโขก โป๊กโป๊ก ในขณะที่อีกมือเลื่อนดูโทรศัพท์เช็ก social media
กรี๊ดดดด!
"มึงจะกรี๊ดทำไมอีเหมยลี่" จิมตะคอก "โอ๊ย ขนกูร่วงหมดแล้วมึงใส่ชูรสครึ่งซอง โว้ยยย! อีหมวย"
"โทษทีกูกำลังดีใจ"
"ดีใจอะไรของมึงนักหนา"
"ก็ดีใจที่พวกมันเลิกกันน่ะสิ ฮ่าๆ สมน้ำหน้าถ้าเลือกกูแต่แรก ก็ได้แซ่บแบบยาวนาน"
"ค่ะ อีสวย อีมั่น"
"มีเรื่องให้ชุ่มชื่นหัวใจแบบนี้มันต้อง..ฉลอง!"
ผู้ชายที่เหมยลี่สารภาพรักวันนี้ขึ้นสเตตัสอกหัก เนื่องจากเลิกลากับแฟน ยิ่งทำให้เด็กหมวยอารมณ์ดีเข้าไปใหญ่ โดยตัดสินใจนัดเพื่อนสนิทอย่างจิมกับซินไปร้านเหล้ายาดองยังหมู่บ้านถัดไป
แกก
แก้วใสเล็กกระทบกัน สองสาวหนึ่งชายไม่แท้กำลังกระดกดื่มเหล้ายาดองด้วยกัน พร้อมกับพูดจาสนุกสนาน ช่วงนี้ปิดเทอมจึงสบายไม่มีรายงาน
"กูโคตรสะใจเลยว่ะ" เหมยลี่เปิดประเด็น ซินวางแก้วลงพร้อมกับโต้ตอบ
"มึงเป็นเอามากนะคะอีหมวย เขาเลิกกัน ไม่ได้ตาย"
"เลิกกันก็เหมือนตายทั้งเป็นนั่นแหละสมน้ำหน้า"
"มึงก็ถือซะว่ามึงกับมันไม่ใช่คู่กัน จะผูกใจเจ็บไปถึงไหน แพ้เป็นพระชนะเป็นมารเคยได้ยินไหม"
"ค่ะ ถ้ามึงบวชชีเมื่อไหร่ส่งการ์ดเชิญมาให้กูด้วยนะคะ แสนดีอะไรเช่นนี้"
จิมคว่ำปากยักคิ้วให้กับซินเมื่อเหมยลี่เอ่ยแซว ผองเพื่อนเริ่มพูดจากันอย่างเมามัน เนื่องจากแอลกอฮอล์ซึมซับ สักพักชายที่อยู่อีกโต๊ะก็ลุกตรงดิ่งเข้ามาถาม
"ขอโทษนะครับชื่ออะไรพี่อยากรู้จักขอเบอร์ได้ไหม" ครั้งนี้กลับยื่นโทรศัพท์มือถือให้กับเหมยลี่ซึ่งไม่ใช่ซินสาวสวยประจำกลุ่ม "ว่าไงครับน้อง"
"ชื่อเหมยลี่ค่ะ แต่ขอไม่ให้เบอร์โทรศัพท์นะคะ"
"ทำไมล่ะ?"
"ก็หนูไม่ได้ชอบพี่ทำไมต้องให้ด้วย"
"หยิ่งมากเหรอน้องหรือคิดว่าเจ๋ง"
กลายเป็นสงครามปะทะคารม เหมยลี่ที่เมากรึ่มส่งสายตาท้าทายอย่างไม่กลัวตาย แม้อีกฝ่ายเป็นผู้ชายร่างบึกบึนดูท่าทางพร้อมหาเรื่อง
ต๊บ! ต๊บ! ต๊บ!
แกร๊ก
"ใครตายวะ!!"
เสียงกระแทกประตูดัง ณ.ร้านทำผมเจ็ตจะย่อง เจ้าตัวรีบเปิดประตูพร้อมกับตะโกนถามป
ปรากฏว่าเป็นจิมกับซินท่าทางหอบเหนื่อยคงจะวิ่งมา
"พี่ เฮือก~ชะ ช่วยอีหมวยด้วย" จิมพูดพร้อมกับเสียงหายใจติดขัดพยายามสื่อสารจนทราบความ
ร้านยาดอง
อย่างกับหนังภาพยนตร์ เจ็ตรวบรวมพลเพื่อนพ้องเดินมาพร้อมไม้กับค้อน ตรงดิ่งมายังร้านยาดองที่เกิดเหตุ เห็นเหมยลี่ยืนโต้เถียงกับชายแกร่ง
เจ็ตใช้สายตาดุดันพร้อมตะโกนดังลั่น "ลุยยย"
ฮึก อึก อึก
"เฮียเจ็ตสู้ๆ เฮียเจ็ตสู้ๆ"
จากที่คิดว่าจะมีเรื่องกลับกลายมาดวลยาดอง เพื่อนของเจ็ตก็ล้อมวงรวมพลกับคนที่มีเรื่องกับเหมยลี่ ตอนนี้ทั้งคู่กำลังใช้วิธีแก้ปัญหาโดยไม่ใช้กำลัง
"เย้!!" เหมยลี่กระโดดโลดเต้นดีใจเมื่อครั้งนี้เจ็ตเป็นฝ่ายชนะ ทำให้ผู้ชายร่างแกร่งเมาสลบเหมือดคาโต๊ะ "เฮียเก่งที่สุดในโลกเลย"
"กูจะไม่ไหวอยู่แล้ว อึกกกก! ขยันสร้างปัญหานัก หายไปไหนวะ"
"หนูอยู่ทางนี้! สภาพเฮียจะไหวไหมเนี่ย"
"ยังไงก็ไหวอยู่แล้ว ไอ้โด่งไปส่งเพื่อนเธอกลับบ้านแล้วหรือยัง"
"เรียบร้อยค่ะเหลือแต่เฮียกับหนูเนี่ยจะกลับยังไง"
เหมยลี่ยืนเท้าเอว เธอเต้นเชียร์จนหอบเหนื่อย
ฮึก อึก อึก
"ขออีกแก้ว!!" ตัวเล็กยกมือขึ้นหลังจากกระดกดื่มเพียวมาหลายสิบแก้ว
"พอแล้วหมวย..ฉันนั่งรอเธอจนจะสร่างเมาอยู่แล้ว"
"วันนี้หนูอารมณ์ดีนี่นา กะว่าจะมาฉลองเต็มที่ ดันเจอพวกกร่าง แค่ขอเบอร์เลยไม่ให้ก็อยากมีเรื่อง"
"อย่างเธอไม่ควรปฏิเสธใครนะ กว่าจะหลงมาสักคน ถึงพ่อแม่เธอจะแถมข้าวสารมาอีกกระสอบ ฉันยังคิดแล้วคิดอีกเลย"
"เฮียยยย!!"
ตอนนี้กลับกลายเป็นเหมยลี่ที่มึนเมา จนกระทั่งร้านเหล้าปิด เจ็ตต้องแบกขึ้นหลังแล้วเดินโซซัดโซเซตามถนนเส้นตรง
"ปล่อยหนูนะเฮียปล่อยเดี๋ยวนี้ อึกกก! เฮีย" เหมยลี่เมาโวยวายใช้มือน้อยทุบแผงไหล่
"โอ๊ยยย อีหมวย! อยู่นิ่งๆ ตัวนิดเดียวหนักฉิบหาย"
"เฮียก็ปล่อยหนูลงเส้! หนูหวาย"
"อักษรเพี้ยนขนาดนี้เรียกว่าเมายับ เหอะ"
"ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ"
งับ โอ๊ยยยย!!!!
ตึก
เขี้ยวแหลมคมงับลงบนแผ่นหลังหนาปึกจนรู้สึกเจ็บ ทันทีที่เห็นรถเก๋งจอดอยู่ก็รีบทุ่มตัวเล็กลงหน้าฝากะโปรงรถเต็มแรง
สองแขนเรียวโดนขึงให้หยุดดิ้น เจ็ตเริ่มหัวร้อนรุนแรงโน้มใบหน้าลงแทบจะชิดพวงแก้มพูดเสียงเรียบ
"ถ้ายังไม่หยุดซ่า เดี๋ยวจะจัดให้จนเดินขาไม่หุบเลย!!"
