บทที่ 6 ตอนที่6.จูบแรก [ชดใช้]
ร้านตัดผมเจ็ตจะย่อง
"กูจัดการเรียบร้อยแล้วนะ" โด่งเดินเข้ามาบอกเจ็ตที่นั่งก้มหน้าตรงโซฟาในร้าน
"เดี๋ยวเอาบิลมาเก็บเงินที่กู"
"เอออ แล้วมึงจะเอาไงต่อ"
"ก็ไม่เอาไงแค่เสียแรดไปตัวหนึ่ง"
เจ็ตเป็นผู้ชายที่ภายนอกอาจจะดูเจ้าชู้แต่ที่จริงก็เจ้าชู้ แหละ ถุ้ยยยย!
ก็เพราะโลกมันโหดร้ายไม่ยุติธรรมสำหรับใครทั้งนั้น ตอนที่คบกับฝ้ายเจ็ตเองก็คุยกับผู้หญิงคนอื่นไปด้วย แต่แค่เจ็บใจตรงที่เงินมันซื้อใจใครไม่ได้จริงๆ
ตึบ
กล่องยาอุปกรณ์ถูกวางไว้บนโต๊ะ
"มือเฮียเลือดไหลหนูทำแผลให้นะ" ถึงไม่ใช่ความผิดของเหมยลี่ แต่ก็ถือว่าชดใช้ที่เผลอไปถ่ายรูปแฟนของเขากับผู้ชายคนอื่น
"ไม่ต้องหรอกแค่นี้มันไกลหัวใจ"
"ที่จริง..เฮียจะไปโทษแต่ผู้หญิงคนนั้นฝ่ายเดียวก็ไม่ถูกนะ วันที่มาทวงเงินค่าตัดผม หนูเห็นผู้หญิงสวยๆ เดินออกจากร้านตั้งหลายคน กิ๊กใช่ไหม"
"แหกตาอ่านป้ายด้วย ร้านตัดผมชายแต่แวกซ์ขนทุกเพศ!"
ไม่รู้จะหงุดหงิดตรงไหนก่อน เสียงเล็กเด็กหมวยรีบโต้เถียง
"แวกซ์ขนอะไร"
"ผู้หญิงบางจำพวกชอบโกนอโลนอะ..ขน.."
พูดจบสายตาของเจ็ตกวาดลงต่ำหยุดกลางเป้า
เหมยลี่ตกใจรีบดึงมือมาปิดบังไว้ก่อนจะตอบโต้กลับอย่างไว "ว้ายยย! อย่ามาโกนของหนูนะ ยิ่งไม่ค่อยมีอยู่ด้วย"
พู่
โด่งที่กำลังกระดกน้ำพ่นเป็นละอองสีใสออกมา ด้วยความไม่ประสีประสาจึงไม่ได้ใส่ใจ แต่กลับทำให้เจ็ตโวยวายแทน
"เธอปัญญาอ่อนหรือไงวะ!! ใครเขาพูดเรื่องแบบนี้ให้ผู้ชายคนอื่นฟัง" ไม่น่าเชื่อว่าจะซื่อจนเซ่อ โด่งรีบเช็ดน้ำที่เลอะเต็มปากแล้วลุกจากที่นั่ง
"ไอ้เจ็ตกูกลับก่อนนะ"
"รีบกลับไปไหน"
"ห่าาา อยู่นานเดี๋ยวติดเรทกว่านี้ ฮ่าๆ"
ประตูร้านเปิดเมื่อเพื่อนออกไป ภายในร้านเหลือเพียงเจ็ตกับเหมยลี่พร้อมกล่องอุปกรณ์ทำแผล
"เลือดเฮียไหลอีกแล้ว" เหมยลี่มองตามกำปั้นที่เขรอะบาดแผล "เดี๋ยวเป็นบาดทะยักนะ"
"ช่างแม่งสิ!"
"พูดจาหยาบคาย หน้าตาก็ดี แต่ทำไมเฮียดูเถื่อน"
"นี่ยัยหมวย! ถ้าพูดมากเดี๋ยวจับโกนให้เกลี้ยง"
"โกนผม"
"โกนหม.."
อุ๊ปส์
มือน้อยเงื้อมปิดปากเนื่องจากสายตาที่จ้องต่ำจึงรู้ถึงความหมาย กลิ่นแอลกอฮอล์ดื่มฟุ้งกระจาย แม้ตอนแรกจะมึนแต่ตอนนี้เริ่มสร่าง
พึก
อึกกก!
ดวงตากลมเบิกกว้างตกใจ มือที่เธอปิดปากเอาไว้โดนแขนล่ำปัดทิ้งแต่ไม่ทันได้ตั้งตัวจึงทำให้คะมำ
ริมฝีปากบางทาบทับกับชายแกร่งแนบแน่น ภายในใจของเหมยลี่เต้น ตึกตัก เนื่องจากเป็นการสัมผัสรสจูบครั้งแรกซึ่งเพิ่งจะแตกเนื้อสาว
'วันซวยแบบที่โคตรจะซวยเลย'
"ดื่มมาสินะกลิ่นเหล้าหึ่ง" หลังจากผละออกเห็นเด็กหมวยนิ่ง "เป็นอะไร..ทำเหมือนไม่เคยโดนจูบ"
โป๊ก!
โอ๊ยยยยย!!
สติเหมือนเริ่มกลับมา ตัวเล็กใช้หน้าผากกระทบตีกับศีรษะอีกฝ่าย จากนั้นเธอก็วิ่งออกจากร้านไปโดยมีเสียงด่าของเจ็ตตามไล่หลัง
"แม่งเอ๊ยอีหมวยตัวเเสบ อักกก! มือก็เจ็บ ยังมาทำหัวกูระบมอีก"
ผวะ!
ผวะ!
เสียงไม้เรียวกระทบเนื้อก้นของสาวน้อย เหมยลี่กลับถึงบ้านกลางดึกแต่ถูกแม่จับได้ว่าหนีเที่ยว เช้าวันต่อมาจึงถูกลงโทษ
"เป็นสาวเป็นนางริอาจเที่ยวกลางคืน ถ้าป๊ารู้ลื้อคงโดนหนักกว่านี้" แม่ดุด่าถือไม้ในมือสั่น
"โธ่ม๊าาา หนูไม่ได้ไปเที่ยวเล่นไกลสักหน่อย"
"ยัง ยังจะมาเถียง! ไม่เจ็บไม่จำใช่ไหม"
"พอแล้วม๊า"
"อย่าหนี!!"
เหมยลี่เลี่ยงเบี่ยงตัวเองหลบไม้ของแม่ ฝีเท้าใครบางคนเดินมาหยุดขวางทางบันได
"สมน้ำหน้า" เฮียมังกรทำหน้าตาเย้ยหยัน "ตีมันหนักๆ เลยม๊า เด็กดื้อ"
"ไอ้เฮีย!!"
"อย่ามาขึ้นเสียงนะเฮียเป็นพี่ชาย"
"พี่ชายแล้วไงไม่ใช่พ่ออั๊วแล้วกัน"
เคว้ยง
อาเหมยลี่!!!
ทันทีที่ตัวเล็กจับเหวี่ยงพี่ชายลงจนโดนข้าวของล้มระเนระนาด ผู้เป็นแม่ตะโกนตามไล่หลัง ก่อนรีบวิ่งไปประคองลูกชายทันที
เวลาผ่านไปหลายวัน
"เฮ้อออ เซ็ง"
เหมยลี่นั่งถอนหายใจอยู่บนห้อง คางเกยริมหน้าต่างมองนกกระจอกทำรัง อีกไม่นานจะสอบเอนทรานซ์จบมอหก แต่ไม่รู้จะเลือกเรียนคณะอะไรดี
"ว้ายยย! ผมเริ่มยาว" แต่อย่างน้อยก็มีเรื่องให้ดีใจ ผมหน้าม้าที่ตัดแหว่งกำลังจะเข้าทรง
ริมถนน
"มึงแน่ใจนะว่ามันจะดี"
