บทที่ 11 ไม่เอาแล้ว

“อ่าว ก็อยากโชว์มากไม่ใช่เหรอ เอาสิ ผมพร้อมที่จะดู ถ้าคุณไม่อายหลานคุณอ่ะนะ” อาเธอร์พูดไปก็ยิ้มมุมปากอย่างสะใจที่เอาชนะเธอได้ สุดท้ายเธอก็ต้องแพ้เขาไปเอง ปากเก่งดีนักเดี๋ยวเถอะจะได้ผัวเพราปากดีแบบนี้นี่แหละ

“หึ ขออย่าให้ฉันได้เจอคนอย่างคุณอีกเลย” มาติกาพูดอย่างโมโหก่อนจะนั่งนิ่งไม่พูดจากับเขาต่อ เพราะยิ่งคุยกันก็เอาแต่กัดกันแบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกโมโหแล้วอยากจะด่าเขาไปแรงๆ ถ้าหลานของเธอไม่นอนอยู่ละถ้าเธอไม่อยู่บนเครื่องบิน อาเธอร์ก็ยิ้มเมื่อเห็นเธอยอมสงบปากไปอีกครั้ง

พอเครื่องบินบินมาถึงท่านอากาศยานสมุยแล้วก็ลงจอดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แล้วผู้โดยสารก็เตรียมตัวจะออกไปจากเครื่องไปถึงมาติกาและอาเธอร์ด้วย แต่เขากลับนั่งนิ่งไปยอมลุกออกไป

“ลุกสิคุณ จะรอให้ใครมาอันเชิญไม่ทราบ” มาติกาพูดจิกกัดออกไปแบบไม่ชอบเขา เพราะถึงเขาจะหล่อแค่ไหนแต่ถ้าปากแบบนี้เธอก็ไม่เอามาทำพันธ์หรอก

“แล้วจะรีบลงไปทำไมล่ะ ไม่เห็นคนเขาต่อคิวกันออกไปหรือไง วุ่นวายจะตาย” อาเธอร์พูดบอกไปแบบกวน จนมาติกาได้แต่กัดฟันแล้วรอให้คนเดินออกไปกันจนเหลือแค่ไม่กี่คนแล้ว

“กีกี้เอากระเป๋าให้ฉันทีนะ แล้วเดี๋ยวมาอุ้มน้องวินด้วย ล้มตอนเข้าเกรดมาน่ะ” มาติกาลุกขึ้นยืนแล้วหันมาหาเพื่อนหนุ่มที่นั่งข้างหลังทันที เพราะเธอไม่อยากให้เขาช่วยอะไรเธออีกแล้ว

อาเธอร์ก็แลหน้าไปแบบเอียงๆ แต่ก็ไม่มากเพราะไม่อยากให้เพื่อนของเขาที่มองอยู่สงสัยว่าเขาให้ความสนใจเธอมากเกินไป เพราะเสียงที่ตอบมามันคือเสียงของผู้ชาย แต่ผู้ชายอะไรจะชื่อกีกี้วะ อาเธอร์คิดไปก็นั่งนิ่ง

“อ่อ ได้ๆ” กิติกรทำหน้างงๆแต่ก็รับคำของเพื่อนสาว ก่อนจะลุกขึ้นแล้วแทรกตัวกับผู้โดยสารเพื่อเอากระเป๋าของเพื่อนสาวลงมา แล้วเขาก็เอาไปให้วาริตาช่วยถือไว้

“ไปกันเถอะอาเธอร์ แกจะนั่งเฝ้าเครื่องบินหรือไงวะ” ดีแลนพูดบอกไปก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกมาจากที่นั่ง พร้อมกับต่อแถวกับผู้โดยสารคนอื่น หลังจากที่เพื่อนหนุ่มนั่งนิ่งไม่ยอมลุกจนเขาต้องลุกขึ้นมาก่อน

“เออว่ะ ไปเร็ว” แซมเอ่ยเสริมก็ลุกออกมาต่อจากดีแลน ก่อนจะมองเพื่อนหนุ่มที่เงยหน้ามามองแล้วลุกขึ้นมาตามหลังของเขา เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก เพราะอาเธอร์ไม่ได้มีทีท่าว่าจะสนใจหญิงสาวคนนั้นเท่าไหร่

“เออ รู้แล้วน่า” อาเธอร์บอกไปก็หันกลับมาด้านข้างแบบเนียนเพื่อดูหน้าสาวที่กำลังบึ้งตึงเงยหน้ามองเขาแบบไม่สบอารมณ์ จนเขาแอบหลุดขำไม่ได้ เพราะยิ่งดูมันก็ยิ่งน่ารักจริงๆ แต่พอเธอเมินใส่เขาแล้วหันไปพูดกับผู้ชายที่อยู่หลังเขา เขาก็แอบมองแบบไม่พอใจนิดๆ

“กีกี้ มาอุ้มหลานไปสิ ฉันอุ้มไม่ไหวอ่ะ” มาติกาพูดภาษาไทยออกไปแล้วเดินออกมาอยู่หลังของอาเธอร์ก่อนจะชนกับไหล่ของเขาแบบจงใจหาเรื่อง แต่อาเธอร์ก็ไม่ว่าอะไรก่อนจะมองเธอ แล้วมองสลับกับชายหนุ่มชายหนุ่มอีกคนอย่างพิจารณา

“เออๆ  น้องวินมาเดี๋ยวน้าอุ้มไปเองลูก ไปทำอีท่าไหนถึงล้มได้เนี่ย หึ”กิติกรก็แทรกตัวเข้าไปอุ้มหลายชายไว้อย่างแข็งแรง เพราะเขาเป็นเกย์หุ่นล่ำสันแบบผู้ชายทั่วไปที่ออกกำลังและมีซิกแพคที่ชวนให้คนหลงใหล

“ลุงคนนั้นชนฮะ แต่น้องวินไม่เจ็บแล้ว น้องวินแค่อยากให้น้ามาย์มีแฟน” เด็กน้อยพูดออกไปจนมาติกาแล้ววาริตาหันขวับมามองหน้ากันทันที

“ยัยวา ลูกแกนี่มันใช้ได้เลยนะเนี่ย ฉลาดจริงๆเลยลูก ดูเอาเถอะยัยมายด์ ขนาดหลานยังอยากให้แกมีแฟนเลย” กิติกรพูดไปแบบภูมิใจในตัวหลานชายจริงๆ

“ต่อไปไม่ทำแบบนี้แล้วนะครับน้องวิน มันไม่ดีเข้าใจไหมครับ” มาติกาพูดบอกไปอย่างสอนหลานชาย เพราะไม่อย่างนั้นเธอก็คงไม่ต้องไปให้เขาช่วยอุ้มหลานชายแบบนั้น

“เอาน่าแก ลูกฉันก็แค่เล่นซนเอง อย่าไปถือสาเลย ว่าแต่เป็นไงบ้างอ่ะ เขาสนใจแกบ้างไหมอ่ะ” วาริตาถามเพื่อนสาวออกไปอย่างอยากรู้ ต่างจากอาเธอร์ที่ฟังภาษาไทยไม่เข้าใจ จนเขาตัดสินใจไม่ฟังอีกต่อไป แล้วเขาก็เดินออกไปแบบไม่สนใจเพราะต่อไปคงจะไม่ได้เจอผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว

“ไม่เอาแล้วแก คนนี้ไม่โอเคอ่ะ ปากนี่หมาสุดๆแถมยังกวนสุดๆอีกด้วย ฉันขอบายอ่ะ ไปหาผู้ชายหล่อๆริมชายหาดดีกว่า” มาติกาพูดบอกไปเบาๆ แล้วมองตามแผ่นหลังใหญ่ที่เดินออกไป เพราะเธอคงไม่เอาผู้ชายปากแบบนี้มาทำพันธ์หรอก ตอนเอากันคงจะหมดอารมณ์ซะก่อนน่ะสิ

“ก็แค่ปากไม่ดีเองแก หลับหูหลับตาเอาไป เดี๋ยวก็มันส์เองแหละ” กิติกรพูดออกไปแบบขำ ต่างจากมาติกาที่ทำหน้าบึ้งใส่

“เดี๋ยวเถอะแกน่ะตัวดีเลย อุ้มหลานอยู่ยังมาพูดแบบนี้อีกนะอีกีกี้ พอเลย เรื่องของฉันไว้คุยทีหลัง ตอนนี้ออกไปได้แล้ว” มาติกาพูดดุเพื่อนหนุ่มออกไป ก่อนจะถือกระเป๋าของเธอเดินมา แล้วกิติกรก็อุ้มน้องวินเดินออกไป ส่วนวาริตาก็จูงมือลูกสาวตัวน้อยอีกคนของเธอออกมาด้วย

“หวังว่าฉันจะไม่เจอคนแบบนายอีกนะ ไอ้ปากเสีย” มาติกาพูดพึมพำออกไปขณะเดินออกมา

แล้วจากนั้นเธอก็ไปรอรับกระเป๋าเดินทางที่เธอโหลดใต้เครื่องไว้ แล้วเธอก็กำลังยกกระเป๋าของตัวเองอย่างทุลักทุเล เพราะกิติการกำลังไปช่วยวาริตายกกระเป๋าให้เด็กๆอยู่ แล้วสุดท้ายเธอก็เจอเขาอีกครั้ง แล้วเขาก็เดินผ่านหน้าเธอไปแบบไม่ใยดีเลยสักนิด

อาเธอร์เห็นหญิงสาวกำลังยกกระเป๋าอยู่ก็ยิ้มมุมปาก ก่อนจะเมินเธอแล้วเดินตามหลังเพื่อนทั้งสองออกไปแบบผู้ชนะ เพราะอย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ตะบะแตกไปหลงเสน่ห์ของเธอเข้า

“ไอ้คนไร้น้ำใจ” มาติกาพูดออกมาอย่างเจ็บแค้นใจ ก่อนจะยกกระเป๋าลงมาได้ในที่สุด จากนั้นเธอก็มองตามเขาไปแบบแค้นเคือง  คอยดูเถอะถ้าได้เจออีกล่ะก็แม่จะเล่นให้หนักเลย

“ร้ายนะนั่น ฉันว่าผู้ชายคนนี้น่าท้าทายนะแก แกไม่ลองหน่อยเหรอ ปากหมาก็ช่างสิ อย่างน้อยถ้าได้มาลูกแกออกมานี่น่ารักชัวร์ๆเลย” กิติกรเดินเข้ามาพูดกับเพื่อนสาวแล้วก็ยิ้มแบบเจ้าเล่ห์

“ไม่ แกไม่เห็นหรือไงว่าเขาเมินฉันน่ะ ฉันคงไม่หน้าด้านไปอ่อยเขาหรอก ขนาดอยู่บนเครื่องฉันแต่งตัวแบบนี้ยังว่าฉันใส่โป๊เลย ฉันไม่อยากอ่อยเขาแล้ว แล้วนี่แกรู้ไหมตอนที่ฉันนั่งทับเขาน่ะ ฉันนั่งโดนอะไร แค่คิดฉันก็กลัวแล้ว ไม่เอาอ่ะแก ใหญ่เกิน ฉันไม่สู้หรอก” มาติกาพูดบอกไปก็ทำหน้าเหย๋ๆ เมื่อนึกถึงขนาดเจ้านั่นของเขาที่เธอนั่งทับตอนอยุ่บนเครื่อง

“ฮ่าๆ อ่อ ฉันก็นึกว่าแกกลัวอะไร ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง ฉันจะบอกให้แกรู้ไว้นะ ว่าผู้ชายน่ะยิ่งใหญ่ยิ่งแซ่บ ไม่เชื่อแกก็ลองดูสิ หรือว่าแกไม่กล้า” กิติกรพูดบอกเพื่อนสาวไปก็แอบท้าทายเพื่อนสาวไปหน่อย เพื่อให้มาติกาหึดสู้

“แกไม่ต้องมาหลอกท้าฉันเลยนะอีกีกี้ ฉันไม่หลงกลแกหรอกย่ะ ฉันจะไปหาผู้ชายคนใหม่ ที่ดีกว่านี้ เข้าใจไหมจ้ะ” มาติกาพูดบอกไปก็ยิ้มแล้วเดินหนีเพื่อนหนุ่มไปทันที เพราะเธอไม่อยากจะฟังแล้ว ก่อนจะเดินเข้าไปหาวาริตาแล้วเดินจูงมือหลานๆออกไปแบบมีความสุข

“เฮ้อ หาของดีๆให้ก็ไม่เอา โง่จริงๆเลยเพื่อนฉัน ” กิติกรพูดไปก็เดินตามมาตกาออกไปด้านนอก เขาอุตส่าห์สแกนเรดาห์อย่างดีจนเจอสเปคของเพื่อนสาว แรกๆมาติกาก็ใจสู้อยู่หรอกถึงไอ้อ่อยเขาไป แต่พอเขาพูดไม่ดีใส่ก็ถอดใจอีกจนนั่งโดนไอ้นั่น ยัยมายด์ก็ถึงกลับถอยไม่เอาเลย แล้วแบบนี้เขาจะไปหาผู้หล่อๆเริดๆแบบนี้ได้ที่ไหนอีก นอกจากปาร์ตี้ที่เกาะพะงันที่จะมีขึ้นในอีกไม่กี่วันนี้แล้ว