บทที่ 5 เจอตัวจี๊ด

​ห้าวันผ่านไป ด้านวาริตาและกิติกรที่มาถึงสนามบินก่อนก็นั่งรอมาติกาอย่างปวดหัว เพราะวาริตาดันเอาลูกทั้งสองคนของเธอมาด้วย และเด็กในวัยหกขวบและวัยสี่ขวบก็จะเล่นซุกซนตามวัยของพวกเขา

“ยัยว่าน ผัวแกนี่มันร้ายจริงๆ ตัวไม่มาแต่ดันส่งลูกๆมาเฝ้าแม่ แบบนี้ล่ะฉันถึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมแกถึงออกไปแรดกับพวกฉันไม่ได้” กิติกรพูดออกไปขณะนั่งมองลูกของเพื่อนสาววิ่งเล่นอยู่ตรงหน้าของเขาและวาริตา

“จะให้ทำไงได้ล่ะแก ถ้าฉันไม่พาลูกมาด้วย แกสองคนจะได้หยุดไหมล่ะ ฉันอุตส่าห์ขอให้แกหยุดได้ตั้งสี่วัน ส่วนยัยมายด์ได้ตั้งสองอาทิตย์ แค่นี้มันก็ถือว่าคุ้มไหมล่ะ” วาริตาเอ่ยบอกออกไป เพราะเธอใช้ข้ออ้างขอมาพักร้อนกับเพื่อนๆหลายวัน แต่สามีเธอก็มีข้อแม้ว่าต้องเอาลูกๆมาด้วย เพราะเธอจะได้ออกไปเที่ยวกับกิติกรและมาติกาไม่ได้

“เออๆ หวังว่าผัวแกจะไม่ตามตัวเรากลับก่อนก็แล้วกัน เพราะถ้างานนี้ยัยมาย์ดพลาด มันต้องถูดตัดมดลูกเลยนะแก” กิติกรพูดไปอย่างห่วงเพื่อนสาว เพราะมาติกานั้นถือว่าเป็นพื่อนที่เขาสนิทและรักที่สุด

“เออ ฉันถึงยอมเอาลูกมาด้วยไง อย่างน้อยถ้าเรายังช่วยยัยมายด์หาผู้ชายไม่ได้ ก็ยังเอาตาวินกับยัยวาวอ้างได้ ว่าลูกอยากเที่ยวต่อ แค่นี้พี่บุรินทร์ก็ยอมใจอ่อนแล้ว” วาริตาพูดบอกไปแบบมีแผนสำรองให้เพื่อนๆ เนื่องจากบุรินทร์นั้นชอบตามใจลูกเธอจึงต้องมีลูกๆมาช่วยเสริมทัพ

“อุ้ยยัยว่าน แกดูฝรั่งกลุ่มนั้นดิ หล่อทั้งสามคนเลยอ่ะแก น่าจะจับให้ยัยมายด์สักคน ลูกออกมาคงจะน่ารัก” กิติกรพูดบอกไปเมื่อเห็นหนุ่มฝรั่งสามคนกำลังยืนพูดกันอยู่แถวหน้าเคาน์เตอร์รอเช็คอินด้วยสายตาลุกวาว เพราะออร่ารัศมีความหล่อความล่ำมันพุ่งเข้าตาของเขาแบบเต็มๆ โดยเฉพาะหนุ่มหล่อที่ใส่เสื้อสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีดำยาวถึงเข่า มันดูมีสไตล์การแต่งตัวที่ดูดีเหมาะกับรูปร่างหน้าตาของเขา

“แต่ยัยมายด์บอกไม่เอาฝรั่งนิแก แกมองไปก็เท่านั้นแหละ” วาริตาพูดบอกไปก็มองตามเพื่อนหนุ่มอย่างอยากรู้อยากเห็นว่าจะหล่อขนาดไหน แต่พอเห็นก็ถึงกับกลืนน้ำลายลงคอทันที เพราะทั้งสามหนุ่มหล่อทุกคน โดยเฉพาะฝรั่งที่ใส่เสื้อสีขาวนั่น หน้าก็หล่อคมแบบลูกครึ่งเอเชีย

“ยัยมายด์มันไม่ได้อยากได้ แต่ฉันนี่แหละจะยัดเยียดให้มันเอง แกว่าคนไหนหล่อยัยว่าน” กิติกรพูดไปอย่างพิจารณา เพราะหนุ่มหล่อทั้งสามคน ก่อนสายตาจะพุ่งเป้าไปที่หนุ่มเสื้อขาวแบบเจาะจง แล้วรีบเอามือถือมาถ่ายรูปเก็บไว้ให้เพื่อนสาวดูเมื่อมาถึง

“ฉันว่าคนที่ใส่เสื้อขาวก็ผ่านนะแก หน้าเหมือนลูกกครึ่งเลยอ่ะ ยัยมายด์น่าจะชอบ แต่นี่เรายังไม่ถึงสมุยเลยนะแก แกจะหาผู้ชายให้ยัยมายด์แล้วเหรอกีกี้” วาริตาพูดให้ความติดเห็นออกไป ก็มองสามหนุ่มพูดคุยกันอย่างออกรส

“ก็เออน่ะสิ ของดีๆแบบนี้ หาได้ง่ายๆที่ไหนกันล่ะ เลือกไว้เป็นตัวเลือกก็ไม่เสียหาย ไม่ได้การละ ขืนรอยัยมายด์มาก็ไม่ทันได้กินกันพอดี ฉันจะ” กิติกรรีบลุกขึ้นแล้วรีบเดินไปที่เคาน์เตอร์เช็ดอินทันที เพราะงานนี้เพื่อนของเธอต้องไม่พลาด เขาจึงรีบเข้าไปที่ที่เคาน์เตอร์เช็คอิน

“สวัสดีครับน้อง พอดีพี่มีเรื่องรบกวนนิดหน่อยน่ะ พี่อยากจะให้น้องช่วยจัดที่นั่งของเพื่อนพี่กับผู้ชายฝรั่งที่ใส่เสื้อสีขาวตรงนั้นได้ไหมอ่ะครับ” กิติกรพูดกับพนักงานหนุ่มที่ดูเหมือนจะเป็นเกย็ออกไปด้วยรอยยิ้ม แล้วบอกให้พนักงานช่วยจัดที่ให้กับฝรั่งคนนั้นกับเพื่อนของเขาที่จะมาเช็คอินทีหลัง

“อ่อ ทางเราไม่สามารถทำได้หรอกครับ มันผิดกฎของพนักงาน” พนักงานพูดบอกไปแบบสุภาพ เพราะมันไม่สามารถทำได้ เนื่องจากเขาต้องจัดให้ตามความต้องการของลูกค้า แต่ถ้าเอาจริงๆมันก็สามารถทำได้ แต่เขาเลือกที่จะไม่ทำ

“โถ่น้อง ถือว่าช่วยพี่เถอะนะ เพื่อนพี่มันแอบชอบฝรั่งคนนั้นมานานแล้ว แล้วมันไม่กล้ามาขอเอง พี่เลยมาขอให้มันเนี่ย ถือว่าช่วยคนให้ได้รักกันไม่ผิดหรอก เชื่อพี่ นะช่วยพี่หน่อยละกันนะ” กิติกรพูดบอกไปก็แอบเอาเงินไปด้านข้างเคาน์เตอร์ แล้วพนักงานคนนั้นก็มองสักพัก แล้วรีบเก็บเงินไป

“ก็ได้ครับ จะให้ผมช่วยยังไงครับ” พนักงานหนุ่มพูดบอกไปแบบเงียบๆ เพราะตอนนี้ยังไม่ค่อยมีคนมาเช็คอิน เขาจึงสามารถพูดได้

“ไม่ยากเลย แค่ล็อคที่นั่งให้เพื่อนพี่กับฝรั่งคนที่ใส่เสื้อขาวคนนั้นน่ะ ได้นั่งด้วยกัน เดี๋ยวถ้าเพื่อนพี่มา พี่จะบอกเองว่าคนไหน พี่ไปก่อนนะน้องขอบใจมาก” กิติกรพูดบอกไปก็รีบเดินออกไปทันที เพราะเขากลัวว่าพนักงานคนอื่นๆจะสงสัยเอาได้ ส่วนพนักงานคนนั้นก็ยืดตัวมองหนุ่มฝรั่งกลุ่มนั้นแบบเป็นระยะๆ

ผ่านไปห้าวัน ด้านสามหนุ่มก็ยังไม่มีใครยอมแพ้ใคร แม้กระทั่งดีแลนที่เจ้าชู้ที่สุดในกลุ่ม ยังสามารถรักษากฎการพนันครั้งนี้ได้อย่างดีเยี่ยม ถึงแม้ว่าจะมีสาวๆเข้าหาเขาหลายคนก็ตาม เขาก็ทำได้เพียงแค่มองเท่านั้น

“ฉันไม่น่าพนันกับพวกแกเลย ดูสิ นอกจากจะลำบากตัวเองแล้วยังจะมาทรมานน้องชายตัวเองเปล่าๆ เฮ้อ นี่พวกแกไม่คิดจะสนใจสาวๆเลยหรือไงวะ” ดีแลนพูดออกไปอย่างหัวเสีย ขณะมองเพื่อนหนุ่มกำลังนั่งเล่นโทรศัพท์ด้วยท่าทางสบายใจทั้งคู่ ซึ่งต่างจากเขาที่กำลังร้อนใจเพราะไม่ได้แอ้มสาวๆสวยๆสักที

“ฉันสองคนไม่ได้หื่นแบบแกนิไอ้ดีน แกทนไม่ได้ก็ไปเอาสาวๆสิวะ จะมาโวยวายทำไม” อาเธอร์พูดออกไปอย่างรำคาญเพื่อนหนุ่ม เพราะมันเอาแต่พูดบ่นเรื่องนี้ ตั้งแต่เที่ยววันแรก จนตอนนี้พวกเขากำลังจะเดินไปสมุย มันก็ยังบ่นไม่หยุด

“เออ ใครจะไปอดทนแบบแกได้ล่ะว่ะไอ้จู๋ใหญ่ ” ดีแลนแซวออกไปแบบขำ เพราะในกลุ่มนี้อาเธอร์นั้นมีขนาดน้องชายใหญ่สุด และมันก็มีสาวติดใจมันเยอะที่สุด แต่เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมมันไม่หื่นแบบเขากัน เพราะเท่าที่เขารู้มันซื้อผู้หญิงมานอนด้วยแค่อาทิตย์ละครั้งสองครั้งเท่านั้น ไม่เคยเกินเลยสักครั้ง

“อิจฉาไอ้อาเธอร์ล่ะสิ แกไม่ใหญ่ไม่ยาวก็อย่ามาพูดแขวะคนอื่นเขาสิวะ จงพอใจในสิ่งที่ตัวเองมีสิวะ ฮ่าๆ” แซมพูดแซวออกไปอย่างอดไม่ได้ เพราะมันเป็นเรื่องพูดขำกันในกลุ่มอยู่แล้ว

“เออก็ได้ ฉันขอให้พวกแกสองคนถูกสาวๆรุมตอมจนแพ้พนัน คอยดูเถอะถ้าฉันชนะ ฉันจะเที่ยวทริปนี้ให้อ่วมเลย” ดีแลนพูดบอกเพื่อนนุ่มไปอย่างมาดมั่น เพราะตอนนี้ความหวังของเขาคงเป็นที่สมุยแล้วล่ะ หวังว่าไอ้เพื่อนสองคนของเขามันจะตะบะแตกก่อนเขานะ โดยเฉพาะอาเธอร์ เขาล่ะอยากจะให้มันแพ้เขาเป็นคนแรกเลย เพราะมันน่ะร้ายสุด

“หึ แกไม่ได้กินคนอย่างฉันแน่ไอ้ดีน” อาเธอร์พูดอย่างเหนือกว่า เพราะเขาไม่ได้มีความต้องการมากมายขนาดนั้น อีกอย่างสาวเอเชียหรือสาวไทยก็ไม่ใช่แนวของเขา เขาไม่ชอบผู้หญิงตัวเล็ก มันเอาไม่มันส์

“เออ แล้วฉันจะคอยดู” ดีแลนพูดบอกไปอย่างไม่ยอม ส่วนแซมก็ได้แต่ส่ายหน้า เพราะสองคนนี้เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอดอยู่แล้ว เขาจึงชอบเงียบเวลาที่สองคนนี้พูดต่อล้อต่อถียงกัน แต่ดูท่าแล้วงานนี้ดีแลนมันจะสู้สุดใจ แต่ถ้าให้เขาทายว่าใครจะชนะ เขาก้คงคิดว่าเป็นอาเธอร์ เพราะรายนี้ไม่ค่อยยุ่งกับสาวๆเท่าไหร่ ต่างจากดีแลนที่เห็นสาวสวยๆหน่อยเป็นไม่ได้