บทที่ 27 จบบริบูรณ์

จบบริบูรณ์

หลายเดือนต่อมา

ร่างผอมบางของรสรินกำลังนอนอยู่บนเตียงคนไข้ พอฤทธิ์ของยาสลบหมดแล้วเธอจึงเริ่มรู้สึกตัวตื่น หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้น แต่ภาพที่เห็นในวันนี้มันต่างจากทุกวันมันไม่ใช่ภาพสีดำสนิท แต่เป็นใบหน้าของศรัณย์ที่กำลังส่งยิ้มมาให้เธอ ไม่ได้มองเห็นใบหน้าของเขามาตั้ง 11 เดือน แต่เขาก็ยั...