บทที่ 33 เวคินทร์
หลังจากที่พสุธาไปแล้ว แม่ปิ่นแก้วก็เดินเข้ามาคุยกับลูกสาว
คนโตในห้องของเธอ เป็นอย่างที่อุษณีย์คิด คุณแม่ของเธอยอมรับขอเสนอที่พสุธาจะรับผิดชอบหญิงสาวด้วยการแต่งงาน
“เอาน่า...อย่างน้อยเขาก็ยังรับผิดชอบเอ็ง อีกอย่างเขาก็รักเอ็งไม่ใช่เหรอลูก สินสอดตั้ง100 ล้านนะ แต่งเถอะลูก เพื่อตัวของเอ็ง และครอบครัว...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 โกหก
2. บทที่ 2 วิวาห์
3. บทที่ 3 ทำหน้าที่
4. บทที่ 4 ยิ้มแย้ม
5. บทที่ 5 ล้างหู
6. บทที่ 6 สามี ภรรยา
7. บทที่ 7 ล็อกเก็ต
8. บทที่ 8 ปรึกษา
9. บทที่ 9 เจ็บไปรักไป
10. บทที่ 10 ทำได้เพียง
11. บทที่ 11 ยินดี
12. บทที่ 12 อธิษฐาน
13. บทที่ 13 สูญเสีย
14. บทที่ 14 มืดสนิท
15. บทที่ 15 อ่อนแอ
16. บทที่ 16 อาจจะรัก
17. บทที่ 17 คนเฝ้าไข้
18. บทที่ 18 สัมผัส
19. บทที่ 19 ผู้มีพระคุณ
20. บทที่ 20 เดต
21. บทที่ 21 หลงรัก
22. บทที่ 22 ชัยชนะ
23. บทที่ 23 คนแรกและคนสุดท้าย
24. บทที่ 24 ใกล้
25. บทที่ 25 ดอกกุหลาบ
26. บทที่ 26 คนสุดท้าย
27. บทที่ 27 จบบริบูรณ์
28. บทที่ 28 ตอนพิเศษ
29. บทที่ 29 คำอธิษฐานที่ไม่มีวันเป็นจริง
30. บทที่ 29 กำลังจะตาย
31. บทที่ 31 ทำสำเร็จ
32. บทที่ 32 สถานะเปลี่ยน
33. บทที่ 33 เวคินทร์
34. บทที่ 34 เจ้าสาว 100 ล้าน
35. บทที่ 35 สักวันหนึ่ง
36. บทที่ 36 ไร้รัก
37. บทที่ 37 ทำทุกอย่าง
38. บทที่ 38 ไม่มีวัน
ย่อ
ขยาย
