บทที่ 36 ผลักให้ล้ม

"คุยกับคุณย่าตามสบายนะ เดี๋ยวผมไปถามอาการจากหมอเจ้าของไข้ก่อน"

สิ้นเสียง เจษฎาก็เดินออกไป เพื่อเปิดโอกาสให้ย่าหลานได้คุยกันตามลำพัง

พอเจษฎาหายลับไปแล้ว คุณย่าชนากานต์ถึงได้กุมมือญาณีกลับพลางยิ้มแล้วเอ่ยว่า "พ่อหนุ่มคนนี้ใช้ได้เลยนะเนี่ย อุตส่าห์อยู่เป็นเพื่อนเราจนป่านนี้"

ญาณีรู้ว่าคุณย่าชนากานต์ฟัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ