บทที่ 64 ที่นี่มีอสูรใหญ่

ญาณีตั้งใจจะแต่งตัวเป็นผีน้อย

ผ้าคลุมสีดำบดบังร่างอันบอบบางของเธอ เผยให้เห็นเพียงใบหน้าขาวซีดที่งดงามหมดจด

ลิปสติกสีแดงสดขับให้ผิวของเธอยิ่งดูขาวผ่องดุจหิมะ

ราวกับดอกป๊อปปี้ที่บานสะพรั่งยามเที่ยงคืน มีเสน่ห์เย้ายวน แต่ก็แฝงไว้ด้วยความอันตราย

แม้เธอจะพูดไม่ได้ แต่ดวงตาสีนิลคู่นั้นกลับสื่อความหมายได้ด...