บทที่ 77 มีความคลุมเครือเล็กน้อย

ลินทร์พิตามองแผ่นหลังของวรธันย์ที่เดินจากไป หัวใจของเธอดิ่งวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม

วรธันย์เริ่มระแคะระคายในตัวเธอแล้ว

ถ้าอริสาซัดทอดมาถึงเธอ ทุกอย่างก็จบกัน

ไม่ได้การ! เธอจะมัวมานั่งงอมืองอเท้าไม่ได้!

ลินทร์พิตาไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เธอรีบเช็กบิลอย่างลนลานแล้วพุ่งตัวออกจากร้านอาหารทันที

เธอต้องไปเจออริสาก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ