บทที่ 85 เพื่อน?

วรธันย์แค่นหัวเราะ พิมพ์ตอบกลับไปว่า [อะไรกัน? นายเริ่มมาสนใจเรื่องส่วนตัวของฉันตั้งแต่เมื่อไหร่?]

ศักดิ์ชัย [ฉันก็แค่ไม่อยากเห็นนายต้องมานั่งเสียใจทีหลัง]

[เสียใจทีหลัง? ฉันมีเรื่องอะไรให้ต้องเสียใจ?] วรธันย์ตอบกลับด้วยท่าทีไม่แยแส

[ญาณีเป็นผู้หญิงที่ดี ถ้านายปล่อยเธอหลุดมือไป วันหน้านายต้องเป็นฝ่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ