บทที่ 110 กลับกลายเป็นทรงพลที่ช่วยเธอ

ไม่กี่นาทีต่อมา

สมศักดิ์ยื่นถ้วยชาที่เพิ่งชงเสร็จมาให้ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งเคียงข้างชญานิษฐ์

หญิงสาวกล่าวขอบคุณแล้วจิบชาไปอึกหนึ่ง ทว่ากลับสังเกตเห็นว่าสายตาของสมศักดิ์เอาแต่จดจ้องเรือนร่างของเธอไม่วางตา

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคิดไปเองหรือเปล่า แต่ชญานิษฐ์กลับรู้สึกว่าสายตาของเขามันชวนให้อึดอัดอย่างบอกไม่...