บทที่ 121 สุรพงศ์ เราเป็นเพื่อนกันเถอะ

เมื่อแอนน์หลับสนิทอีกครั้ง ไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวอีกต่อไป เด็กทั้งสองก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

คุณปู่ทรัพย์ทวีเดินเข้ามาพอดี ค่อยๆ ปิดประตูอย่างเบามือ แล้วนั่งลงข้างเตียงคนไข้ร่วมเฝ้าแอนน์ไปพร้อมกับเด็กทั้งสอง โดยไม่ได้เข้าไปรบกวนชญานิษฐ์กับทรงพล เหตุผลหลักก็เพราะสุรพงศ์ยังอยู่ที่นั่น คุณปู่ทรัพย์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ